[แปลไทย] นิยาย 花様年華 (THE NOTES) – ทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น ซอกจิน 15 AUG 2022

Do not copy, Re-Upload Please give my PAGE full credit
——————————————–
ซอกจิน
15 AUG 2022

ผมเจอ ‘เธอ’ ครั้งแรกที่รางรถไฟ ประมาณ 1 เดือนก่อนหน้านี้ ซึ่งวันนั้นเป็นวันที่อารมณ์ของผมแย่และซับซ้อนยิ่งนัก ผมไปเยี่ยมจองกุกมา แต่อยู่ประมาณ 10 นาทีก็ออกจากห้อง ซึ่งช่วงเวลา 10 นาทีนั้นไม่ค่อยได้พูดอะไรกันมากนัก ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่า แต่เขาดูจะตื่น ๆ และเฝ้าระวังผม ส่วนของห้องแชทนั้นก็ยังคงเหมือนก่อนหน้านี้คือไม่มีอะไรส่งเข้ามาเลย ข้อความสุขท้ายก็คือข้อความของโฮซอกที่บอกว่าผมจะไม่ติดต่อไปหาพี่อีก มันเป็นข้อความที่เขาส่งหายุนกิ แต่ทำไมทุกครั้งที่ผมเห็นข้อความนั่น ผมกลับรู้สึกว่ามันเป็นข้อความที่ส่งถึงผมเสียมากกว่า

ผมออกมาจากห้องพักผู้ป่วย และเดินอย่างไร้จุดหมาย และเมื่อเดิน ๆ มาสักพักก็มาอยู่ตรงหน้ารางรถไฟแล้ว ไม้กั้นลดต่ำลงมาและผมมองเห็นรถไฟเคลื่อนเข้ามาใกล้ ความทรงจำในตอนเด็กที่ผมนั่งเครื่องบินคนเดียวผุดลอยขึ้นมา ถึงมันจะเป็นเรื่องแปลกอยู่หน่อย ๆ แต่ผมรู้สึกว่ามันคล้ายกับช่วงเวลานั้นเหลือเกิน… ผมกำลังอ้อนวอนอะไรอยู่นะ? เรื่องพรรคนั้นมันห้ามอ้อนวอนหรือเปล่า? ความรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันที่ผมและเพื่อน ๆ รู้สึกนั้นเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า? ความว่างเปล่านี่มันอะไรกันนะ… หรือว่าท้ายที่สุดแล้วผมจะตัวคนเดียว? ผมทำอะไรพลาดไปหรือเปล่า? เกิดลมพัดแรงจากการเคลื่อนผ่านของรถไฟ ความคิดต่าง ๆ นานาต่างก็ลอยสะเปะสะปะ

เจ้ารถไฟเคลื่อนหายไปจากกรอบสายตาอย่างรวดเร็วพอ ๆ กับตอนที่มันวิ่งใกล้เข้ามา ไม้กั้นยกตัวขึ้นและจุดตัดระหว่างถนนและรางรถไฟก็เปิดออก…  ‘เธอ’ เดินมาหาผมผ่านบรรยากาศที่วิ่งไล่ตามหลังรถไฟไป และในตอนที่เธอเคลื่อนผ่านด้านข้างผมไป เธอก็ทำไดอารี่ร่วงลง สิ่งที่เธออยากจะทำถูกเขียนลงไปในไดอารี่เล่มนั้น ไม่ว่าจะเป็นชั้นเรียนภาษาอิตาลี่, การไปพักที่วัด, เป็นอาสาสมัครสำหรับสุนัขถูกทอดทิ้ง, เรียนการเป็นบาริสต้า, เดินฟังเพลงผ่านหูฟังคนละข้างกับแฟน, และเรื่องของสเมลรันโด้ก็เป็นอีก 1 เรื่องที่อยู่ในนั้น

ด้านล่างหัวข้อคอลัมน์ของนิตยสารที่ตัดออกมาซึ่งเกี่ยวกับสเมลรันโด้นั้นมีใจความดังต่อไปนี้

‘ความรักนั้นไม่ใช่ว่าเกี่ยวข้องกับบุคคลเพียงบุคคลเดียว หากแต่มันแสดงออกถึงการกำหนดว่าเกี่ยวข้องกับทั่วทั้งโลก… ถ้าฉันรักใครสักคน ก็คือฉันรักทุก ๆ คน, ฉันรักโลกใบนี้, ฉันรักมนุษย์… ถ้าฉันสามารถบอกใครสักคนได้ว่า ‘ฉันรักเธอ’ นั่นก็คือ ฉันควรจะพูดว่า ‘ฉันรักทุก ๆ คนโดยผ่านเธอ, ฉันรักโลกใบนี้โดยผ่านเธอ, และฉันก็รักตัวฉันเองโดยผ่านเธอ” – ‘ศิลปะแห่งการรัก’ Erich Fromm

ช่วงระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาผมได้ทำอะไรหลาย ๆ อย่างร่วมกันกับเธอ ซึ่งก็ตามที่เธอปรารถนา ไม่ว่าจะเป็นการสวมหูฟังคนละข้างและเดินเล่น, การไปเป็นอาสาสมัครสำหรับสุนัขถูกทอดทิ้ง มีเพียงแค่การไปพักที่วัดนี่แหละที่ไม่สามารถทำได้ แต่ว่าพวกเราก็ได้ลองนั่งรถในตัวเมืองไปจนสุดสาย และใช้เวลาร่วมกันในคาเฟ่โปรดของพวกเรา

สเมลรันโด้เป็นดอกไม้ที่ปลูกเฉพาะทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี่เท่านั้น ผมลองไปที่ร้านดอกไม้ร้านใหญ่ใกล้ ๆ แล้วแต่ไม่มีใครเคยได้ยินชื่อของดอกไม้นี้เลย ในขณะที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ผมก็เจอกับร้านนั้นเข้า แค่ข้ามสะพานที่เชื่อมกับเมืองมุนฮยอน แล้วก็ตรงไปข้างหน้าเล็กน้อย ฝั่งมุมซ้ายมือจะเจอกับร้านดอกไม้เล็ก ๆ ที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง

แม้แต่ตอนที่ขยับเข้าไปใกล้เจ้าของร้านที่กำลังจัดแจงเอกสารอยู่มุมหนึ่งของร้านดอกไม้ซึ่งอยู่ระหว่างการตกแต่งภายในนั้นผมก็ยังไม่ตั้งความหวังยิ่งใหญ่อะไร เมื่อเจ้าของร้านได้ฟังชื่อดอกไม้ เขาก็มองผมสักพัก จากนั้นเขาก็พูดขึ้นมาว่าตัวร้านนั้นยังไม่ได้เปิดอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าจะให้จัดส่งล่ะก็ น่าจะยังพอทำได้ เขาถามผม “ทำไมถึงอยากได้ดอกไม้นั่นล่ะครับ?”

‘เธอ’ ยังไม่รู้ว่าผมถือไดอารี่ของเธออยู่ และ ‘เธอ’ ก็น่าจะไม่ได้คิดว่าเรื่องที่เราทำด้วยกันตลอดระยะเวลา 1 เดือนนี้เป็นเรื่องที่ผมทำตามสิ่งที่อยู่ในไดอารี่ของเธอ ผมไม่ได้คืนไดอารี่ให้ ‘เธอ’ และก็ไม่ได้บอกกับ ‘เธอ’ ถึงความจริงที่ว่าผมเก็บไดอารี่ของ ‘เธอ’ ได้ เรื่องนี้ผมรู้ดีว่ามันคือความผิด แถมผมยังรู้อีกว่าผมกำลังหลอก ‘เธอ’ อยู่ ผมพยายามจะบอก ‘เธอ’ หลายครั้งแล้วแต่ผมก็กลัว ผมรู้สึกว่าผมจะเสีย ‘เธอ’ ไปเหมือนกับเพื่อน ๆ ที่แตกกันไปคนละทิศคนละทาง ผมกลัวว่า ‘เธอ’ จะไม่รักผมแล้วถ้าหาก ‘เธอ’ รู้ถึงความผิดพลาดและความผิด, หัวใจที่ไม่สมบูรณ์แบบและความกังวลของผม

ผมอยากจะทำให้ ‘เธอ’ ดีใจ, ผมอยากจะทำให้ ‘เธอ’ แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม ทุก ๆ ครั้งที่ ‘เธอ’ ดีใจนั้นมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนดีขึ้นมาอีกนิด รู้สึกว่าความผิดของผมนั้นถูกปกปิด และตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่สิ่งเดียวเท่านั้น นั่นก็คือเจ้าดอกไม้ที่มีความหมายว่า ‘ความรู้สึกที่แท้จริงที่ไม่สามารถสื่อถึงได้’

เจ้าของร้านดูจะลำบากใจกับคำพูดของผมที่ว่าต้องการดอกไม้ในวันที่ 30 สิงหาคม เขาบอกกับผมว่าการจะตระเตรียมดอกไม้ให้ได้ในวันที่ผมต้องการนั้นเป็นเรื่องยาก แต่ว่า จะต้องเป็นวันนั้นเท่านั้น เพราะวันนั้นจะมีงานดอกไม้ไฟที่ฝั่งแม่น้ำยังแจชอน… ‘เธอ’ ชอบบรรยากาศยามค่ำคืน ผมตั้งใจที่จะสารภาพกับ ‘เธอ’ ในขณะที่กำลังมองดูดอกไม้ไฟถูกยิงขึ้นไปบนฟากฟ้ายามค่ำ ผมตั้งใจที่จะเอ่ยความรู้สึกของผมในช่วงเวลาที่เธอชอบ ในสถานที่ที่เธอชอบ และพร้อม ๆ กับการยื่นดอกไม้ที่เธอชอบ

กลับสารบัญ


NEXT : ทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น
แทฮยอง
29 AUG 2022

Translate by : INFINITA & INFINITA v.2 Admin
Book : 花様年華 The Notes 1 Japanese version

Advertisements

One thought on “[แปลไทย] นิยาย 花様年華 (THE NOTES) – ทิศที่พระอาทิตย์ขึ้น ซอกจิน 15 AUG 2022

  1. Pingback: [แปลไทย] นิยาย 花様年華 (THE NOTES) – 1

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s