[แปลไทย] นิยาย 花様年華 (THE NOTES) – สิ่งที่ควรตามหา เมื่อวันฉันหลงทาง ยุนกิ 11 APR 2022

Do not copy, Re-Upload Please give my PAGE full credit
——————————————–
ยุนกิ
11 APR 2022

ผมเดินพลางรับรู้ถึงจองกุกที่เดินห่างอยู่ข้างหลัง ตู้คอนเทนเนอร์เรียงรายตามแนวยาวของถนน “คอนเทนเนอร์ตู้ที่ 4 นับจากข้างหลังขึ้นมาครับ” พอดีโฮซอกนัดเจอกับนัมจุนและแทฮยอง เขาก็เลยเอ่ยชวนผมเพิ่มอีกคน ผมก็ตอบเขาไปว่าเข้าใจแล้ว แต่ไปคิดจะไปร่วมด้วยหรอก ผมเบื่อที่จะยุ่งเกี่ยวกับผู้คนแล้ว และความจริงข้อนั้นโฮซอกเองก็รู้ดี แถมหมอนั่นก็คงไม่คิดว่าผมจะโผล่หน้ามาจริง ๆ

เมื่อผมเปิดประตู โฮซอกก็แสดงสีหน้าตกใจให้ได้เห็น ทันใดนั้นเหมือนเขาจะรับรู้ถึงการมีอยู่ของจองกุก เพราะเขาเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ด้วยใบหน้าราวกับความรู้สึกมากมายบีบรัดอยู่ในอกและท่าทาง ‘เล่นใหญ่’ อันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ส่วนจองกุกก้มหน้าราวกับต้องการจะซ่อนริมฝีปากที่แห้งผาก ผมเคลื่อนตัวผ่านทั้ง 2 คนเข้าไปข้างในตู้คอนเทนเนอร์ “ไม่ได้เจอกันนานเท่าไรแล้วเนี่ย” ผมได้ยินเสียงเย้าแหย่กันระหว่างโฮซอกที่ตั้งท่าจะเข้าไปกอดและจองกุกที่เนียมอาย

ผ่านไปสักพัก นัมจุนก็หิ้วแทฮยองเข้ามา เสื้อยืดของแทฮยองฉีดขาดไปบางจุด และเมื่อถามไปว่าเกิดอะไรขึ้น นัมจุนก็กำหมัดขึ้นมาแสร้งทำท่าจะต่อยแทฮยอง พลางเอ่ยขึ้นว่า “ก็หมอนี่ไปเพ้นท์กราฟฟิตี้ เลยถูกตำรวจจับ ผมต้องไปพาออกมา ก็เลยมาสายครับ” นัมจุนพูดทีเล่นทีจริงเรื่องที่เสื้อยืดของแทฮยองขาด ว่าเกิดระหว่างที่กำลังวิ่งหนีตำรวจ

ผมนั่งอยู่มุมคอนเทนเนอร์พลางมองดูพวกเขา มองดูนัมจุนที่ยื่นเสื้อยืดให้แทฮยองเพื่อเปลี่ยน มองดูโฮซอกที่เอาแฮมเบอร์เกอร์และเครื่องดื่มตั้งต่างออกมา มองดูจองกุกที่ยืนงก ๆ เงิน ๆ พลางมองดูทั้งสองฝั่ง ถ้าจะให้ผมหวนรำลึกล่ะก็ ตอนที่อยู่ชั้น ม.ปลาย ก็อารมณ์นี้เหมือนกัน ในห้องเรียนที่เป็นโกดัง นัมจุนแต่กำลังจะดุแทฮยองแต่กลับกลายเป็นว่าถูกแทฮยองยั่วโมโหเข้าให้ โฮซอกที่เคลื่อนตัวไปรอบห้องด้วยท่าทีตกใจ ส่วนจองกุกก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะอยู่จุดไหนของห้อง จึงได้อยู่ในท่าทีที่ไม่สงบ และเดินไปตรงนั้นทีตรงนี้ทีทั่วห้อง

นี่มันนานแค่ไหนแล้วนะที่พวกเราไม่ได้มารวมตัวกันแบบนี้ ผมนึกไม่ค่อยออก แล้วพี่ซอกจินกับจีมินเป็นอย่างไรบ้าง เป็นการคิดที่ดูเหมือนไม่ใช่ผมเลย ทั้ง ๆ ที่ที่แห่งนี้ผมเพิ่งมาเป็นครั้งแรก แต่กลับรู้สึกสบายใจราวกับมันเป็นที่ของผม ผมมองออกไปที่ด้านนอกประตู ฉับพลัน ก็รู้สึกราวกับถูกกระตุ้นให้อยากออกไปจากที่นี่ ภายหลังความสงบอันไร้เหตุผล ผมกลับรู้สึกถึงความกังวลอันไร้ตัวตนที่ประดังประเดเข้ามา ความทรงจำเมื่อครั้งที่อยู่ด้วยกันในห้องเรียนสมัย ม.ปลาย ผุดลอยขึ้น พวกเราทุกคนสนุกสนานและส่งเสียงดังไปด้วยกัน แต่ทว่า ช่วงเวลานั้นน่ะ มันได้จบลงแล้ว และที่ตรงนี้เองก็เช่นกัน สุดท้ายแล้ว เดี๋ยวมันก็มีจุดจบเหมือนกับตอนนั้นแหละ ถ้าเช่นนั้น ความรู้สึกที่ผุดขึ้นมานี้ ความรู้สึกที่จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าเป็นเจ้าของสถานที่ ความหวังอันไร้แก่นสาร สิ่งเหล่านี้มันมีความหมายอะไรหรือเปล่านะ?

กลับสารบัญ


NEXT : สิ่งที่ควรตามหา เมื่อวันฉันหลงทาง 
ซอกจิน
11 APR 2022

Translate by : INFINITA & INFINITA v.2 Admin
Book : 花様年華 The Notes 1 Japanese version

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s