[แปลไทย] นิยาย 花様年華 (THE NOTES) – สิ่งที่ควรตามหา เมื่อวันฉันหลงทาง โฮซอก 02 MAR 2022

Do not copy, Re-Upload Please give my PAGE full credit
——————————————–
โฮซอก
02 MAR 2022

ผมชอบที่จะอยู่ท่ามกลางผู้คน หลังจากที่ผมออกมาจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ก็ออกมายืนด้วยลำแข้งของตัวเองโดยการทำงานพิเศษที่ร้านอาหารฟาสฟู้ด มันเป็นงานที่ผมจะต้องพูดคุยกับคนเยอะแยะและต้องยิ้มแย้มอยู่เสมอ ผมชอบงานแบบนั้นแหละ แต่เอาเข้าจริง ชีวิตของผมน่ะทั้งเรื่องหัวเราะหรือเรื่องความสุขสบายมันไม่มีหรอก เรื่องจริงเลยก็คือ ผมเจอคนไม่ดีมากกว่าคนดี ๆ เสียอีก เพราะงั้นนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ผมชอบงานนี้ก็ได้ ต่อให้ถูกบังคับอย่างไร ก็ต้องพูดด้วยเสียงดังสดใส แสร้งทำเป็นร่าเริงเมื่ออยู่ต่อหน้าลูกค้า ยิ่งเราหัวเราะเสียงดังเท่าไรอารมณ์ก็จะยิ่งดีขึ้น ยิ่งต้อนรับอย่างให้ความสำคัญเราก็ยิ่งกลายเป็นคนสำคัญ แต่วันที่ยากลำบากเองก็มี ในตอนที่เก็บร้านแล้วกลับบ้านนั้นแม้แต่การก้าวเดินเพียงแค่ก้าวเดียวก็ยากลำบากแล้ว หรือวันที่มีลูกค้าที่เอาใจยากมากันเยอะก็มี แต่ถึงกระนั้น ผมก็ยังหัวเราะ เพียงแค่หัวเราะเราก็จะสดใสขึ้น

วันที่ผมจบการศึกษาก็คือเดือนกุมภาพันธ์ในปีนี้นั่นเอง ผมได้ใบรับรองจบการศึกษามาแล้วแหละ แต่ว่าก็ไม่เห็นจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง อย่างมากก็แค่ทำให้ชั่วโมงการทำงานพิเศษเพิ่มมากขึ้น พอทำงานมากขึ้นแบบนี้แล้วเงินเก็บก็เยอะตาม แต่ว่ามันก็ยังไม่มากพอที่ผมจะสามารถย้ายไปยังที่พักอาศัยที่ดีกว่านี้ได้ ภาคการศึกษาใหม่เริ่มขึ้น ที่ร้านยุ่งเอามาก ๆ บรรดาเด็กเข้าใหม่ที่มาด้วยท่าทางงุนงง และรุ่นพี่ที่วางท่าให้เหมือนกับผู้ใหญ่นั้นช่างน่ารักเหลือเกิน พวกผมเองก็เคยมีช่วงเวลาแบบนั้น จะว่าไป…ตอนนี้ทุกคนเป็นอย่างไรกันบ้างนะ บ่อยครั้งที่ผมนึกถึงเพื่อน ๆ

อย่างพี่ซอกจิน ที่ผมเห็นพี่เขาครั้งล่าสุดก็ในวันที่เริ่มต้นฤดูร้อน ผมเห็นพี่เขาพยายามจะหนีผม เพราะงั้นผมก็เลยทิ้งระยะห่างระหว่างผมกับเขา หลังจากนั้นก็ได้ข่าวว่าย้ายโรงเรียน พี่ยุนกิ ก็อย่างที่รู้ ๆ กัน พวกผมติดต่อไปแต่พี่เขาไม่ตอบกลับอะไรเลย ส่วนพี่นัมจุนนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่าพี่เขาเป็นอย่างไรบ้าง ส่วนแทฮยองมนุษย์ที่เคารพรักนัมจุนนั้นผมเองก็ไม่รู้ว่าเขาไม่มาโรงเรียนตั้งแต่เมื่อไร แต่เห็นได้ยินข่าวว่าเขาชอบไปเพ้นท์กราฟฟิตี้และถูกตำรวจจับอยู่บ่อย ๆ สำหรับจองกุก ผมเห็นเขาอยู่ด้านนอกร้านบ้างเป็นครั้งคราว ผมไม่รู้ว่าเขาไปมีเรื่องกับใครที่ไหนบ้าง แต่ที่ใบหน้าของเขามักจะมีแผลอยู่เสมอ และ…สำหรับจีมิน ผมเห็นเขาครั้งสุดท้ายก็คือตอนที่ถูกเข็นออกมาจากห้องฉุกเฉิน เรื่องราวในวันนั้นลอยขึ้นมาในห้วงความคิดอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย มันทำให้ผมทุกข์ทรมาน ผมทำอะไรพลาดไปหรือเปล่านะ ผมหลงลืมอะไรบางอย่างไปหรือเปล่านะ…

ผมสูดหายใจลึกเมื่อได้ยินเสียงลูกค้าเข้ามาในร้าน ผมส่งเสียงดังทักทายลูกค้า หันใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มไปยังประตูร้าน ในจังหวะนั้นเองที่ผมพบว่าบุคคลอันแสนคุ้นชินก้าวเข้ามาในร้าน

กลับสารบัญ

——————————————–
NEXT : สิ่งที่ควรตามหา เมื่อวันฉันหลงทาง 
แทฮยอง
29 MAR 2022

Translate by : INFINITA & INFINITA v.2 Admin
Book : 花様年華 The Notes 1 Japanese version

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s