[TRAN] 花様年華 the notes 結 Answer・จีมิน 28/7/22

花様年華 the notes 結 Answer・จีมิน 28/7/22

วันนี้ก็เหมือนเดิม เหลือผมคนเดียวอยู่ในห้องซ้อม ตอนนี้ก็เลยเวลาเที่ยงคืนมาแล้ว รถบัสเที่ยวสุดท้ายของวันก็หมดแล้ว จริง ๆ แล้วผมรอเวลาให้รถบัสเที่ยวสุดท้ายมันหมด เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว ผมจะสามารถใช้ห้องซ้อมเพียงคนเดียวได้อย่างเต็มที่ ในตอนที่ซ้อมด้วยกันกับทุกคนก็จะมองเห็นผมที่ประสบการณ์ยังน้อย เพราะถูกมองแบบนั้นผมก็จะรู้สึกอึดอัด รู้สึกกลัว… แต่ถึงกระนั้น ผมก็อยากจะทำมันให้เสร็จสมบูรณ์ ดังนั้นทุก ๆ คืนผมถึงต้องอยู่คนเดียว พอทำแบบนี้แล้ว เมื่อวันคืนผ่านไป ความรู้สึกหวาดกลัวอันแปลกประหลาดก็มลายหายไป เหลือเพียงแค่ความจริงที่ว่าการเต้นนั้นเป็นสิ่งที่สนุกเหลือเกิน เป็นเวลาอันยาวนานที่ผมเชื่อ เป็นเวลาอันยาวนานที่หัวสมองของผมนั้น เชื่ออยู่เสมอว่าตัวผมจริง ๆ แล้ว เป็นผมที่ตัวเล็ก ไร้เรี่ยวแรง และขี้โรค… แต่ในช่วงเวลาที่ผมเต้นอยู่นั้น ผมคิดได้ว่า ทั้งน้ำหนักตัว ทั้งความยาวของแขน ความรวดเร็วและพลังงานที่ผมปลดปล่อยออกมานั้น เป็นสิ่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด… ผมที่เต้นอยู่ ไม่ได้ทั้งตัวเล็ก ไม่ได้เป็นทั้งพวกอ่อนแอขี้โรค พลังที่แท้จริงของการเต้นนั้นยิ่งฝึกซ้อมก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ในช่วงแรกผมลื่นล้มเพราะการเคลื่อนไหวอันเก้งก้าง และการหมุนกลับไปกลับมาหลายครั้ง แต่ผมก็พัฒนา ถึงแม้จะพัฒนามาแค่ขี้เล็บก็เถอะ แต่ก็ถือว่าพัฒนาล่ะนะ แถมผมยังรู้ตัวอีกด้วยว่าผมค่อนข้างเป็นคนช่างพูด พอได้เริ่มเต้นแล้ว จากคำพูดที่ไม่เคยพูด หรือแม้แต่ตอนนี้ที่ไม่กล้าพูด ก็กลายเป็นช่างพูดขึ้นมา พอผมได้เริ่มเต้น ผมก็เริ่มที่จะรักตัวเองขึ้นมา…

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s