[TRAN] 花様年華 the notes 結 Answer・จีมิน 15/5/22

花様年華 the notes 結 Answer・จีมิน 15/5/22

เมื่อผมลืมตาขึ้น ผมก็พบกับโฮซอกฮยองที่กำลังยืนอยู่ เพดานห้องที่มองจนคุ้นชิน, พี่เขาก้มลงมองผมในความมืดมิดอันแสนคุ้นชิน ด้วยอารามตกใจผมเด้งตัวขึ้นมา พี่เขาก็พูดว่า “ชู้ว!” พร้อมทั้งเอาทิ้งชี้แตะที่ปาก เนื่องจากทุกคนนอนหลับอยู่ ทำให้รอบ ๆ ตัวนั้นเงียบสงัด พี่เขายื่นเสื้อยืดมาให้ผมทันที หลังจากนั้นก็พยักเพยิดไปทางด้านนอกห้องพักผู้ป่วย มากันหมดทุกคนเลยนินา พี่เขาบอกว่านัมจุนฮยองกำลังเฝ้ามองยาม, ยุนกิฮยองกำลังซื้อเวลาถ่วงพยาบาล ส่วนจองกุกและแทฮยองจะไปรวมตัวกันที่ลิฟต์หลังจากนี้ ผมไม่รู้หรอกนะว่าพี่เขาพูดอะไรมาตั้งแต่ต้น พี่เขายื่นมือมาหาผมที่กำลังตื่นตกใจ

วันที่ออกจากโรงพยาบาล… มันเป็นวันที่ผมจะรู้สึกได้ก็ตอนที่ฝัน ออกจากโรงพยาบาลแล้วก็ไปเจอเพื่อนพ้อง, ผมอยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม อยู่กับทุก ๆ คน หัวเราะและส่งเสียงดังด้วยกัน แต่ในตอนนี้ผมไม่รู้เลย… มันดีแล้วเหรอถ้าผมจะออกไปจากที่นี่จริง ๆ ? พ่อแม่ที่ทำเหมือนกับผมไร้ตัวตน ซ่อนผมไว้ที่นี่… เหล่าผู้คนที่พูดซุบซิบกันว่าผมน่ะกำลังทุกข์ทรมานกับอาการทางจิต และผมก็คิดว่าโฮซอกฮยองก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน ก้นบึ้งหัวใจของพี่เขา อาจจะคิดก็ได้ว่าผมน่ะมันเด็กประหลาด ไปไหนมาไหนด้วยกันแล้วน่ารำคาญ… “เร็วเข้า! เราไม่มีเวลาแล้วนะ!” พี่เขาเป็นคนเร่งผม… ผมได้ยินเสียงของเข็มวินาทีของนาฬิกาเดินเร็วอย่างน่าประหลาด… “ตึก, ตึก” ผมได้ยินเสียงเท้าราวกับผมคิดไปเองเคลื่อนเข้ามาใกล้ห้องพักผู้ป่วย ทั้งผมทั้งพี่เขาหันควับไปมองประตูเป็นเวลาเดียวกัน จากนั้นก็หันมาสบตากัน… มือของพี่เขานั้นอยู่ตรงหน้าผมค้างไว้อย่างนั้น…

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s