[TRAN] 花様年華 the notes 結 Answer・ซอกจิน 25/6/19

花様年華 the notes 結 Answer・ซอกจิน 19/6/25

กระถางต้นไม้ที่ไม่รู้ว่าตั้งคอยใครสักคนตระหง่านกินพื้นที่ขอบหน้าต่างของห้องเรียนที่ใช้เป็นที่เก็บของ ในบรรดาน้อง ๆ ที่ดูท่าว่าจะถือเจ้ากระถางตัวนี้ขึ้นมาคือใครกันนะ? ผมล้วงเอามือถือออกมา, ห้องเรียนแห่งนี้มืดมิดไปหมดนั่นก็เพราะว่าไม่ได้เปิดไฟนั่นเอง เมื่อผมผ่านเข้ามาในห้องทางหน้าต่างที่สกปรกเหล่านั้น ภายใต้แสงสลัว ใบไม้สีเขียวกลับดูแปลกตาออกไป ภาพที่ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือนั้นไม่สามารถถ่ายออกมาให้ดีได้ ไม่ใช่เพราะโทรศัพท์มือถือหรอก ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องปรกตินั่นแหละ แต่ว่า…ภาพถ่ายน่ะ ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถจับจ้องดวงตาของมนุษย์และสื่อออกมาทั้งอย่างนั้นได้…เมื่อผมเดินเข้าไปข้าง ๆ ก็เห็นตัวอักษร “ㅎ” จากใต้กระถางต้นไม้… ผมยกกระถางนั้นขึ้น, และประโยค “กระถางต้นไม้ของโฮซอก” ก็ปรากฎแก่สายตาของผม, ผมหัวเราะออกมาเบา ๆ, ถ้าจะถามว่าในบรรดาน้อง ๆ ใครกันที่จะถือกระถางต้นไม้ขึ้นมาล่ะก็ คำตอบก็มีเพียงแค่โฮซอกเท่านั้นแหละ, ผมวางกระถางต้นไม้ลง โดยจงใจให้มันซ่อนตัวอักษร “ㅎ” เอาไว้ จากนั้นก็มองไปยังบรรยากาศรอบข้าง จนถึงตอนนี้ถึงผมจะไม่ได้รู้สึกตัวอะไรเลยสักครั้ง แต่ว่าที่ขอบหน้าต่างมีร่องรอยของการขีดเขียนอยู่ ไม่ใช่แค่ขอบหน้าต่างนะ ตามฝาผนังก็มี หรือแม้แต่บนเพดานก็ยังมีรอยขีดเขียน, ไม่ว่าจะเป็นคำอย่าง “ผ่าน” หรือ “ตาย” ชื่อของคนที่แอบรักข้างเดียว, วันที่, และชื่ออีกนับไม่ถ้วนที่ตอนนี้ไม่สามารถอ่านตัวอักษรได้แล้ว, ห้องเรียนนี้แรกเริ่มเดิมทีไม่น่าจะใช่ห้องเก็บของใช่มั้ยล่ะ การที่เด็ก ๆ มาโรงเรียนในทุก ๆ วัน แน่นอนล่ะ มันก็ต้องมีการเรียนการสอนเกิดขึ้น แล้วพอตกบ่าย ห้องก็จะว่าง… และช่วงที่ปิดเรียน ห้องมันก็จะว่างตลอด จนกระทั่งในพิธีเปิดภาคเรียน เด็ก ๆ ที่ส่งเสียงดังจอแจก็จะกลับมารวมตัวกัน, ในตอนนั้นก็มาสายและถูกทำโทษจนได้, นี่เด็กนักเรียนที่โดดเรียนอย่างพวกผมนี่มีอยู่จริง ๆ เหรอ… ทั้งครูที่ไม่ฟังอะไร เอาแต่ลงโทษ ทั้งการสอบที่ไม่มีวันสิ้นสุด ทั้งการบ้าน ของอะไรพวกนี้มันมีอย่างนั้นเหรอ… แล้วมนุษย์อย่างผมเองก็มีอยู่อย่างนั้นเหรอ… มนุษย์ที่เอาเรื่องของเพื่อนพ้องไปเล่าให้ครูใหญ่ฟังอย่างผม

แล้วในที่นี้มีชื่อของพ่อด้วยงั้นเหรอ? นั่นแหละ ผมเพิ่งจะรู้สึกล่ะ ที่ตรงนี้เป็นโรงเรียนเก่าของพ่อ, พ่อก็คือคนที่เชื่อในเรื่องของการสืบทอดยุคสมัย เข้าเรียนโรงเรียนมัธยมปลายเดียวกัน เชื่อในเรื่องของการเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันเพื่อที่จะสร้างเกียรติให้กับครอบครัวตระกูลอันเก่าแก่ ผมเบิกตากว้างในขณะที่ไล่หาชื่อของพ่อ และผมก็เจอในที่สุด ตรงกลางของผนังด้านซ้าย, ท่ามกลางชื่ออื่น ๆ มากมาย, และด้านล่าง ก็มีข้อความพวกนี้เขียนเอาไว้

“ทุกสิ่งทุกอย่างมันเริ่มมาจากตรงนี้”

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s