[TRAN] 花様年華 the notes・จองกุก 22/5/2

花様年華 the notes・จองกุก 22/5/2

พอเงยหน้าขึ้นมา ผมก็มาอยู่หน้าตู้คอนเทนเนอร์ของนัมจุนฮยองแล้ว, ผมเปิดประตูและก้าวเข้าไปข้างใน, ผมเก็บรวบรวมเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่รอบ ๆ , และเอาเสื้อผ้าเหล่านั้นมาวางไว้บนตัว แล้วนอนขดตัวกลม, ทั่วทั้งร่างกายของผมสั่นไปหมด, มันเป็นอารมณ์ของบุคคลที่อยากจะร้องไห้, แต่ทว่า แม้แต่เสียงสะอื้นก็ไม่สามารถเปล่งออกมาได้, ในตอนที่ผมเปิดประตูเข้าไปนั้น, ยุนกิฮยองกำลังยืนอยู่บนเตียง, ที่ปลายผ้าปูที่นอนมีไฟลุกไหม้, ในตอนนั้น ทั่วทั้งร่างของผมถูกห้อมล้อมไปด้วยความหวาดกลัวและความโมโหที่เกินจะทนไหว, ตัวผมนั้นไม่ใช่พวกช่างพูด, ผมพยายามแสดงออกทางสีหน้าแต่ก็ไม่ค่อยมีใครเข้าใจว่าผมรู้สึกอย่างไร, น้ำตาของผมเอ่อขึ้นมา, ผมไอ, และก็ไม่สามารถพูดอะไรได้, ผมวิ่งอยู่ในวงวนของไฟ, สิ่งที่ผมสามารถพูดออกมาได้ก็คือ “สัญญากันแล้วว่าจะไปทะเลด้วยกัน”, “ทำไมล่ะครับ? ฝันร้ายเหรอ?” ผมลืมตาขึ้นมาในตอนที่ใครสักคนเขย่าแขนของผม, เป็นนัมจุนฮยองนั่นเอง, การปลอบโยนที่ไม่สามารถอธิบายได้… นัมจุนฮยองสัมผัสเบา ๆ ที่ศีรษะของผมแล้วบอกกับผมว่าผมนั้นมีไข้, ผมรู้สึกว่าภายในปากนั้นร้อน แต่ร่างกายกลับหนาว ในหัวผมหมุนวนไปหมด แถมยังเจ็บคออีกด้วย, ผมกินยาที่ฮยองถือมาให้, “นอนพักสักนิดเถอะนะ พวกเรายังมีเวลาอีกเยอะที่จะคุยกัน” ผมพนักหน้ารับ และพูดว่า “ผมพอจะสามารถโตเป็นผู้ใหญ่แบบฮยองได้ไหมอ่ะครับ?” นัมจุนฮยองยักไหล่ โดยที่ไม่ได้ตอบอะไรผมเลย

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s