[TRAN] 花様年華 the notes・แทฮยอง 20/3/20

花様年華 the notes・แทฮยอง 20/3/20

ผมลื่นไถลไปตามทางเดิน
เกิดเสียงลั่นออกมาจากขาของผม, หลังจากนั้นผมก็หยุดยืน

ผมมองเห็นนัมจุนฮยองยืนอยู่ที่ด้านหน้า “ห้องเรียนของพวกเรา”, มันเป็น “ห้องลับ” ที่ไม่มีใครรู้, พวกผมเรียกสถานที่ตรงนั้นว่า “ห้องลับ”

สถานที่ตรงนั้นเป็นทั้งของผม ของเหล่าฮยอง และของจองกุก

ผมกลั้นหายใจและค่อย ๆ เดินเข้าไปหา
ผมกะว่าจะทำให้พวกพี่ ๆ เขาตกใจเล่น ๆ

หลังจากนั้น, ช่วงระยะเวลา 5 ก้าวผมก็ได้ยินเหมือนเสียงของจินฮยองลอยออกมาจากหน้าต่างห้องเรียนที่ถูกเปิดทิ้งไว้ พี่เขาพูดว่า “อาจารย์ใหญ่”
ผมหยุดเดินทันที

ซอกจินฮยองตอนนี้กำลังคุยเรื่องอะไรอยู่นะ?
แล้วทำไมต้องมาคุยที่ “ห้องเรียนของพวกเรา”?
ผมได้ยินชื่อของผมและเรื่องของยุนกิฮยอง และถึงได้เข้าใจอาการตกใจและสะดุ้งของนัมจุนฮยอง
และเหมือนว่าซอกจินฮยองจะรับรู้อาการตกใจนั้น พี่เขาจึงรีบเปิดประตูพรวด

ที่มือของซอกจินฮยองนั้นถือโทรศัพท์มือถืออยู่
ใบหน้าของพี่เขาบ่งบอกอาการช็อคและลนลานได้เป็นอย่างดี

ผมไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของนัมจุนฮยองได้ ผมแอบหลบซ่อนอยู่ และผมก็มองเห็นด้วยว่าซอกจินฮยองนั้นลนลานเอามาก ๆ

“พี่จะต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่นอน” หลังจากที่พูดเช่นนั้น นัมจุนฮยองก็เดินเลยผ่านซอกจินฮยองเข้าไปในห้องเรียน

ผมแทบไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่าซอกจินฮยองจะบอกอาจารย์ใหญ่เรื่องที่ผมกับยุนกิฮยองทำไปเมื่อหลายวันก่อน

ไม่ว่าจะเรื่องที่หนีตัวปลิวออกไปจากคลาสเรียน, หรือเรื่องที่กระโดดข้ามกำแพงแล้วไปมะรุมมะตุ้มกันกับหัวโจกอื่น, พี่เขาเล่นพูดซะหมดทุกอย่าง
แต่ว่า, นัมจุนฮยองกลับพูดว่า ไม่เป็นไร

“มาทำอะไรที่นี่เหรอ?” กลายเป็นจีมินและโฮซอกงี่ฮยองที่ถามผม, โฮซอกงี่ฮยองแกล้งทำเป็นตื่นตกใจรุนแรงกว่าผม ก่อนที่จะเอามือมาวางไว้บนไหล่ของผม

ในช่วงเวลาที่กำลังลนลานอยู่นั้น โฮซอกงี่ฮยองก็ลากผมเข้าไปในห้องเรียนนั้น, นัมจุนฮยองและซอกจินฮยองกำลังพูดคุยกันอยู่ และ… ผมก็เลยหน้ามองดูพวกเขา

จู่ ๆ ซอกจินฮยองก็ลุกขึ้นพรวดพราดและพูดว่า “เกิดอะไรบางอย่างขึ้น”
จากนั้นพี่เขาก็ออกไปจากห้องเรียน, ผมสังเกตดูสีหน้าของนัมจุนฮยอง, พี่เขามองดูแผ่นหลังของซอกจินฮยอง แต่แล้ว พี่เขาก็หัวเราะออกมาราวกับว่าไม่ได้มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น

ในตอนนั้น ความคิดบางอย่างก็ลอยขึ้นมา

นัมจุนฮยองต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่ ๆ, เพราะว่าพี่เขารู้อะไร ๆ มากกว่าผม แถมยังฉลาดและภูมิฐานกว่าอีกด้วย, และเพราะสถานที่ตรงนี้มันห้องลับของพวกเรา ผมจึงหัวเราะออกมาราวกับคนบ้าและเดินเข้าห้องเรียนนั้นไป

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s