[TRAN] 花様年華 the notes・จีมิน 19/8/30

花様年華 the notes・จีมิน 19/8/30

ในระหว่างที่โฮซอกงี่ฮยองกำลังคุยโทรศัพท์อยู่นั้น ผมก็เล่นไล่เหยียบเงาของพี่เขา พี่เขาหัวเราะชอบใจในขณะที่ทำหน้าคล้ายจะบอกว่า “ปาร์ค จีมิน โตขึ้นแล้วนินา”

จากโรงเรียนถึงบ้าน ถ้าเดินก็ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง, แต่ถ้านั่งบัสก็ไม่เกิน 30 นาที หรือถ้าใช้ถนนหลักก็จะลดลงเหลือ 20 นาที แต่ถึงอย่างนั้น พอพี่เขาเดินผ่านถนนที่คดเคี้ยวแล้ว ก็จะเจอกับถนนที่ข้ามผ่านสะพานเนินราบเรียบ

หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาล ผมก็ย้ายโรงเรียนมาเมื่อปีที่แล้ว เนื่องจากโรงเรียนนั้นอยู่ห่างไกลจากบ้านมาก ผมจึงไม่มีเพื่อนรู้จักเลยสักคน, ผมคิดว่าผมโอเคกับมันนะ ก็ในเมื่อผมต้องย้ายโรงเรียนครั้งแล้วครั้งเล่า ผมคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าผมจะต้องเข้าโรงพยาบาลอีกตอนไหน

แต่แล้วผมก็มารู้จักกับโฮซอกฮยอง, มันเป็นช่วงที่เริ่มปีการศึกษาใหม่ไปได้ไม่นาน, พี่เขาก็เข้ามาใกล้ ๆ ผมทำท่าเหมือนไม่มีอะไร แต่ท้ายที่สุด ก็เดินร่วมกับผมอยู่ประมาณ 2 ชั่วโมง

กว่าจะมารู้อีกทีว่าทิศทางกลับบ้านมันผิดก็ปาไปสักระยะให้หลัง ผมไม่แม้แต่จะกล้าถามพี่เขาว่า “ทำไมเหรอครับ?” ด้วยซ้ำ

ผมได้แต่ภาวนาขอให้ 2 ชั่วโมงที่เดินอยู่ภายใต้แสงแดดด้วยกันกับเงาที่ยืนเคียงข้างผมนี้ ยืดยาวไปเป็น 1 วัน

ผมเริ่มที่จะเลิกเล่นเหยียบเงาของพี่เขาที่กำลังโทรศัพท์อยู่, โฮซอกฮยองวางสายโทรศัพท์และวิ่งไล่ผม

ภายใต้แสงแดดที่ร้อน, ไอศครีมละลาย, เสียงจักจั่นที่ดังให้ได้ยิน, จู่ ๆ ผมก็รู้สึกกลัวสิ่งเหล่านั้นขึ้นมา…
เหตุการณ์ในวันนี้ หลังจากนี้… มันจะยังคงเหลืออยู่มากน้อยเพียงไรนะ?

กลับไปหน้าสารบัญ the notes

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s