KainO : บินผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกัน #1

สวัสดีค่ะ
ไคโนะค่ะ ไคโนะที่ยังไม่ตาย แต่แค่หายไปเฉย ๆ ค่ะ
นี่เพิ่งกลับมาจากกองถ่ายที่ภูเก็ต หลายคนถามไคโนะว่าไม่อัพบล็อคแล้วเหรอ? บอกเลยว่าบล็อคเรายังอัพค่ะ แค่หาเวลาว่างไม่ได้ วันนี้เลยออฟไลน์ตัวเอง มานั่งเขียนบล็อค ตกตะกอนความคิด หลังจากที่ทำงานสายนี้มาได้ 5 เดือนแล้ว

บอกก่อนว่าสิ่งที่ทำให้ตกตะกอนความคิดและเขียนบล็อคในวันนี้ เพราะงานค่ะ ต้องขอบคุณงานที่ทำตอนนี้มาก ที่หล่อหลอมให้ไคโนะเป็นไคโนะในตอนนี้ แต่ก็มีส่วนที่เสียใจอยู่บ้างว่า “ไคโนะ” ส่วนหนึ่งก็ถูกฆ่าตายไปซะแล้ว

ระหว่างที่นั่งเครื่องบินกลับมาจากภูเก็ต ฝนตกมากค่ะ เครื่องสั่นเยอะมาก ชีวิตเราหวุดหวิดมาก ว่าเครื่องจะตกมั้ย แต่ก็เพราะ “เชื่อใจ” กัปตัน ก็เลยคิดว่าไม่ตกแน่ ๆ อย่างน้อยก็เครื่องสั่นชนิดที่อ๊วกออกมาได้

เราบินตัดเมฆหลายก้อนมาก มากจนนับไม่ถ้วน… เมฆดำทั้งนั้น แม้แต่ตอนที่แลนดิ้ง ยังต้องมาเจอกับน้ำที่เจิ่งนองบนรันเวย์

แต่ในเมื่อต้องแลนดิ่ง จะรอให้รันเวย์แห้งก็ไม่ใช่เครื่อง มีทางเดียวคือ แลนดิ้งทั้งอย่างนั้น สั่นหน่อย น้ำฟุ้งกระจายหน่อย ก็ทนกันไป สุดท้ายก็แลนดิ้งได้

ก่อนที่จะเทคออฟ… เราก็มองไปยังท้องฟ้า… เมฆดำมืดมากค่ะ คิดว่าเครื่องอาจจะดีเลย์แน่ ๆ แต่เครื่องก็ไม่ดีเลย์ค่ะ กัปตันตัดสินใจนำเครื่องขึ้น ท่ามกลางก่อนเมฆมืด ๆ ดำ ๆ นั่นแหละค่ะ เราก็เทคออฟฝ่าฝนกันไป เครื่องสั่นก็สั่นไปสิ

แต่….

เมื่อเครื่องบินขึ้นไประดับหนึ่ง เราตัดผ่านก้อนเมฆสีดำขึ้นมา กลับบนว่า เหนือก้อนเมฆสีดำขึ้นไปนั้น ท้องฟ้าเปิดมากค่ะ เครื่องไม่สั่น เราบินกันนิ่มมาก แสงแดดแยงเข้ามาทั้งกระจกเครื่องที่นั่งอยู่….

ก่อนเทคออฟ ถ้ากัปตันตัดสินใจไม่เทคออฟ และรอฝนตก เราก็ไม่ต้องมาอกสั่นขวัญแขวนว่าเครื่องจะสั่นแรง จะตกไหม แต่เราก็จะดีเลย์อยู่อย่างนั้น ในขณะที่ถ้ากัปตันตัดสินใจเทคออฟทั้งอย่างนั้น ก็อย่างที่เห็นค่ะ ด้านบนของเมฆฝน ไม่มีอะไรเลย… เครื่องบิน บินกลับสุวรรณภูมิได้ อาจจะสั่นในช่วงเวลาที่บินตัดก้อนเมฆ…

แล้วไง?
ด้านบนก้อนเมฆ ท้องฟ้าก็เปิดดีนินา…

ถ้าไม่ลอง ก็ไม่มีทางรู้
อาจจะเสี่ยง แต่ก็คุ้มค่า…

เคยมีคนพูดกับไคโนะนะคะ จำได้ว่าวันนั้นเรานั่งปรับทุกข์กันมากกว่า 5 ชั่วโมง ไคโนะเป็นฝ่ายตั้งคำถาม ส่วนอีกคนเป็นฝ่ายตอบ ไคโนะก็โยนคำถามโง่ ๆ ลงไปค่ะ เช่น “ทำไมต้องผ่าน N1” นั่นเพราะไคโนะเหนื่อยมากแล้ว กำลังคิดอยู่ว่า N2 ยังไม่พออยู่อีกเหรอ?

คู่สนทนาของไคโนะนิ่งไปสักพัก… และถามกลับมาว่า “ไม่อยากมองเห็นวิวจาก N1 เหรอ?”
นั่นสินะ… ที่เรามองอยู่นี่คือระดับ N2 แมร่ง เห็นฝนตก ฟ้าร้อง ยังไงก็เทคออฟขึ้นไปไม่ได้แน่ ๆ แต่พอบินตัดได้สำเร็จ… อ้าว ฝนอยู่ไหนเหรอ? ฟ้าร้องอยู่ที่ไหน? ทำไมอากาศดีเช่นนี้ แดดจ้าจนแยงตานี่คืออะไร?

นี่สินะ คือวิวที่เรามองจากที่ที่สูงกว่า…
มันเป็นแบบนี้เองสินะ….
ถ้าไม่เสี่ยงที่จะเทคออฟ ถ้าไม่เสี่ยงที่จะบินตัดก้อนเมฆ จะไม่รู้เลยว่าบนเมฆฝนนั้น มีแสงแดดจ้า…

เข้าใจแล้วค่ะ…

NEXT… กระทบกระทั่ง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s