ก่อนส่งเล่มวิจัย เราเจออะไรบ้าง

เรื่องทุกข์ยากของสาขาเราคือการส่งเล่มวิจัย ตือสาขาอื่น ๆ ส่งเสร็จ และรู้สึกอิสระตั้งแต่วันที่ 20 มกราคมแล้ว และเราก็คิดว่าชีวิตเราจะอิสระ เลยจองตั๋วเครื่องบินไปฉลองตรุษจีน ทำเรื่องลาโรงเรียนเรียบร้อย จองตั๋วเครื่องบิน ปรากฏว่า เปล่าจ้าาาาาา สาขาญี่ปุ่นยังคงต้องอยู่ปรับเล่มวิจัยกันต่อไป อย่าเพิ่งเข้าเล่ม!

ซึ่งอาจารย์ก็นัดวันเสาร์ที่ 28 มกราคม เป็นวันที่เราอยู่ต่างประเทศแล้ว และแม่ให้เราแคนเซิลตั๋ว… สรุป สิ่งที่พังในการนัดครั้งนี้คือ
1. ไม่ได้ไปส่งน้องไปสเปน (บินวันเดียวกัน แต่คนละเวลา) ← น้องเราก็ฉายเดี่ยวเหมือนที่พี่ทำบ่อย ๆ
2. แคนเซิลนัดกับเพื่อน (เพื่อนเราก็จะไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นไว ๆ นี้)
3. แคนเซิลนัดกับแม่ (แม่อุตส่าห์ได้หยุดตรุษจีน)

และเราก็โผล่หน้าไปในวันเสาร์ที่ 28 มกราคม 2560 เวลา 13:00 น. ที่ห้องสาขา
ตอนแรกก็คิดว่าแปปเดียวจะเสร็จ เปล่าจ้าาาาา ยาวยัน 20:XX น. แล้วคือบักไคไม่ได้กินข้าวเที่ยง กับเย็น แล้วกินแต่กาแฟ อื้อหืออออออออ ความฮาบังเกิดล่ะค่ะ กินกาแฟตอนท้องว่าง ถามว่าเราเกิดอาการอะไรไหม ระงับอยู่ค่ะ คุมตัวเองอยู่ค่ะ 5555

CHAO DOI

พออาจารย์สาขามา งานแรกมาเลย ปรับหน้า ปรับการจัดหน้า เรียนรู้ WORD… ซึ่งเราก็แบบ ห่ามาก เกิดมาอายุปูนนี้เพิ่งรู้ว่า WORD นางมีความสามารถลับ ๆ อะไรแบบนี้ด้วยเหรอ แล้วด้วยความห่าอีกอย่างคือ บักไคใช้ MBP…
(ถึงได้บอกไงว่าใครสั่งใครสอนให้เอา MBP มาทำวิจัย 55555)

เรานั่งปรับหน้าเอกสารกันตั้งแต่ 13:00 น. ถึง 20:XX หลังจากนั้นคือไม่ไหวแล้วค่ะ จ้องคอมกันนานมาก ปรับแล้วปรับอีก แก้แล้วแก้อีก เลยแบบ ขอตัวล่ะค่ะ (แต่รุ่นน้องเราอยู่ยันตี 3) จากนั้นเราก็กลับหอพร้อมเพื่อน เพราะเพื่อนมานอนด้วย…

ด้วยความที่เรามีนัดกินข้าว (นัดก่อนหน้านี้นานแล้ว) และคิดว่าเพื่อนจะออกไปข้างนอก เราเลยหนีไปกินข้าวกับเพื่อนอีกสาขาที่นัดไว้ แล้วเพื่อนตัวเองอยู่ห้อง (เข้าใจว่าเพื่อนจะออกไปข้างนอก) เราก็นั่งเม้าท์นั่งกินจ้าาาา ถามเพื่อนอีกสาขาว่ากินแล้วก็ยังมาอ่ะ เพื่อนก็บอก

กลัวเหงา…

เดี๋ยวนะคะ…
555555555555555 เรากินข้าวคนเดียวเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว 5555555
แต่ก็ขอบคุณมาก เราคิดว่าเราจะยังคงมีตติ้งกันบ่อย ๆ จนกว่าเพื่อนจะเบื่อหน้าเรานู่นแหละ 55555

แล้วก็คุย ๆ กันเรื่องประเทศญี่ปุ่น เรื่องทุนที่จะไปลงด้วยกัน นั่งคุยกัน (นินทาบุคคลที่ 3 มากกว่ามั้ง 5555) อยู่ประมาณ 2 ชั่วโมง กลับมาหอ เอ๊าาาา เพื่อนตรูยังอยู่ห้อง!!! เลยงง ๆ ว่า ไหนว่าจะออกไปข้างนอก ปรากฏว่าเพื่อนไม่ไป และนั่งทำความสะอาดห้องน้ำให้ (อื้อหือ นี่รู้สึกผิดมาก) จากนั้นเพื่อนก็หิ้วเราออกไปกินข้าวอีกรอบ (ชีวิต)

ซึ่งเราก็แวะซื้อกาแฟแก้วที่ 2 ของวัน คืนนั้นก็นอนหลับฝันดี…

PICNIC GARDEN KKU

เรานี่หลับก่อนเพื่อน ซึ่งเราก็บอกให้เพื่อนทำวิจัย จัดวิจัยให้เสร็จ แล้วเราก็นอน
ตื่นเช้ามางง ๆ ว่าทำไมเพื่อนบ่นว่าไม่ได้นอน สรุปคือ เพื่อนตื่นเพราะนาฬิกาปลุกของเรา 5555555 โอ๊ยยยย

มาวันที่ 29 มกราคม อาจารย์นัดบ่ายโมง และเราก็ไฟต์กันต่ออีก
ความชิบหายคือ คิดว่าแปปเดียวจะผ่าน เปล่าจ้าาาา ลากยาวอีกแล้วจ้าาาาาาาา
แถมบักไคนัดเพื่อนว่าไปงานเกษตร (ครั้งแรกตั้งแต่เรียน มข มา 6 ปี) แล้วคือ เพื่อนก็ทัก inbox มาชวน บักไคก็แบบบบบ ลูกกกกกก พี่ยังไม่เสร็จค่ะลูกกกกกกกก

พอจัดเสร็จปุ๊บ วาร์ปไปเข้าเล่ม ทิ้งเล่มไว้ที่ร้าน แล้วไปเดินงานเกษตรกับเพื่อน
เพื่อนเราก็นะ…. อื้อหือ ความพ่อบ้านแม่บ้านเข้าสิง 5555555555 นี่แบบอายตัวเองมาก กลับมามองดูตัวเองแล้วแบบ เออเนอะ ถ้าได้ซักครึ่งของเพื่อนก็คงจะดี 555555555

เสร็จปุ๊บ วาร์ปกลับมาเอาเล่มวิจัย เสือกลืมเอกสารอีก 55555 ได้แก้เล่มใหม่ เข้าเล่มใหม่อีกรอบ แล้วเพื่อนเรามาเข้าเล่มพอดี เลยฝากเพื่อนส่งเล่มวิจัยให้

แล้ววาร์ปกลับมาบ้านไผ่ด้วยรถของเพื่อน
กราบขอบพระคุณในความกรุณา~
กราบขอบพระคุณแม่เพื่อนที่ขับรถให้ (เป็นคุณแม่ที่บอกว่า วันเซ็นทุน จะเซ็นค้ำให้เรา)

….
คือแบบ ตอนแรกคิดว่าการทำวิจัยมันยากแล้ว แต่เปล่าจ้าาา อิจัดเล่มวิจัยนี่แหละยากกว่า
อะไรคือการที่ใช้ TAB แล้วมันจะไม่โอเค ให้ใช้ไม้บรรทัดของ WORD วัด…
ตั้งค่าหน้ากระดาษนู่นนั่นนี่
ตั้งค่าเล่ขหน้า ที่ทำให้เลขหน้าแบบ ก ข ค และเลขหน้าแบบตัวเลขมาอยู่ด้วยกันในไฟล์เดียวได้
การตั้งค่าตารางให้มีขนาดเท่ากับคอนเทนต์
การตั้งค่าหัวข้อ 1.X.X.X ด้วยคำสั่ง ไม่ใช่พิมพ์
การทำสารบัญ
การทำสารบัญตาราง
การทำสารบัญรูปภาพ
การกั้นหน้า
การกั้นหน้าให้เกิดการเปลี่ยนแปลงแค่หน้าที่เรากระทำเท่านั้น
การตั้งค่าตัวอักษร และขนาด ให้ได้ตามบัณฑิตวิทยาลัย
และอื่น ๆ อีกมากมาย

(น้อง ๆ ที่เตรียมจะเขียนวิจัย ทำความรู้จักหัวข้อด้านบนไว้เลยค่ะ!!! ตอนทำวิจัยก็จัดหัวข้อ จัดหน้า จัดอะไรให้ตรงตามบัณฑิตวิทยาลัยเลย ตอนส่งจะได้ไม่ลำบาก เพราะสาขาการสอนภาษาญี่ปุ่นยกระดับการทำเล่มวิจัยแล้วค่ะ รุ่นหลังจากเราหนักแน่นอน)

คือแบบ… บัฟ!!!!! What is it!!!!!
แต่ก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก ได้เรียนรู้ว่า เออ WORD ที่เราใช้ ๆ กันอยู่นี่มันมีอะไรมากกว่า WORD นิหว่า….
แล้วคือการที่นัด วางตารางนัดทุกอย่างไว้ แล้วต้องมาแข่งเวลากับการแก้เล่มวิจัย
โอ๊ยยยย เป็นอะไรที่ลุ้นระทึก และรู้สึกผิดมากที่สุดในโลกแล้ว การให้เพื่อนรอ การทิ้งเพื่อน ทุกอย่างที่ทำใน 2 วันนั้น

เอาไปเอามาเริ่มเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่าง

นี่ไม่รู้ว่าการที่เพื่อนอยู่ห้องเรา แล้วเราไปตามนัดนั้น เพื่อนที่ห้องจะโกรธไหม
หรือแม้แต่การนัดเพื่อน แล้วเลื่อนนัดไปเรื่อย ๆ เพราะวิจัยไม่เสร็จ เพื่อนเราจะหัวร้อนไหม….
หรือแม้แต่เพื่อนสาขาที่เห็นเราวาร์ปบ่อย ๆ เพื่อนจะงงไหมว่าเราทำอะไร….

และนี่ก็คือเรื่องราวก่อนการส่งเล่มวิจัย ว่ามีความวาร์ปมากมายหลายด่าน
เดี๋ยวเอนทรี่หน้า หรือโอกาสหน้าจะอัพเรื่อง หลังส่งเล่มวิจัย ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง

ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้
สาระไม่ค่อยมีหรอกค่ะ
ขออภัยด้วยนะคะ

kaino1.1

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s