บันทึกการย้ายถิ่นฐาน 10 วัน – ถึงที่พักที่ 1

หลังจากที่เราย้ายเข้าขอนแก่น ก็ยังคงมีอะไร ๆ ตามหลังมาอีกเยอะ
เรารู้ว่าเราไม่สามารถทำให้ใครเปลี่ยนทัศนคติที่ไม่ดีกับเราได้
แต่จนถึงตอนนี้ เราก็ยังงง ๆ อยู่ว่า…. มันเกิดขึ้นจากตรงไหนกันนะ
แล้วสรุป มันออกมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน…

———————————————————————–

บันทึกการย้ายถิ่นฐาน 10 วัน – ถึงที่พักที่ 1

———————————————————————–

ฉันย้ายเข้ามาอยู่ขอนแก่นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม และพักอยู่กับเพื่อนตลอดจนถึงวันที่ 7 ตุลาคม
วันนี้ฉันมีสัมมนาคณะ เข้าสาขาไปรับแฟ้มเอกสารคืน และรายงานต่าง ๆ แต่ไม่สามารถคุยปรึกษาเรื่องวิจัยได้ เพราะอาจารย์ที่ปรึกษาวิจัยติดธุระ แต่ระหว่างนั้นอาจารย์ก็ใจดี ให้ฉันได้ปรึกษาปัญหาชีวิตในตอนนี้ หลังจากที่ฉันสละสิทธิ์ทุน OBEC ไป…

มันเหมือนเรื่องต้องห้ามสำหรับฉัน พูดเรื่องนี้ทีไรแล้วน้ำตาฉันจะไหลทุกครั้ง แต่ให้ไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้แล้วก็ยังคงร้องไห้ และเมื่อวานก็ร้องไห้…

อาจารย์ถามฉันแค่ว่า กับที่บ้านเป็นยังไงบ้าง?
และฉันก็ตอบอาจารย์ไปแค่ว่า “แย่ค่ะ” หลังจากนั้นน้ำตาก็ไหล จนอาจารย์ต้องบอกให้นั่ง และเราก็คุยกัน อาจารย์ถามฉันอีกว่า ฉันจะเอายังไงต่อ ฉันอยากจะทำงานอะไร…

ฉันตอบไม่ได้แฮะ… ฉันอยากจะทำงานอะไรเหรอ?
อาจารย์เลยใบ้ให้อีกว่า “ไคโนะอยากจะทำงานที่ได้เงินเดือนสูง ๆ มั้ย?”
ไม่อ่ะ…ไม่ใช่… นั่นก็ส่วนหนึ่ง แต่ที่อยากจะทำจริง ๆ คืองานประสานงานศิลปิน ฉันอยากล่ามให้พวกเขา จะญี่ปุ่น หรือเกาหลีก็ได้ ฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งในคอนเสิร์ต… ฉันอยู่เบื้องหน้ามามากพอแล้ว ฉันอยากจะสัมผัสเบื้องหลังบ้าง มันจะโหดขนาดไหนกัน…

จริง ๆ รุ่นน้องสาขาฉันก็ทำงาน staff งาน est เหมือนกัน ตอนนี้ศิลปินเกาหลีวงหนึ่งมาขอนแก่น… และชวนเพื่อน ๆ ไปทำงานด้วย เพื่อนบางคนก็ไป บางคนก็ไม่ได้ไป บางคนทิ้งงานนำเสนอของสำนักวิชาศึกษาทั่วไป เพื่อไปทำงานนี้…. แต่บางคนก็ไม่กล้าทิ้งงานนำเสนอ

ถ้ารุ่นน้องชวนฉัน ฉันก็คงไม่ได้ไป เพราะฉันติดฝึกสอน… (มาวันศุกร์)

ทำไมโอกาสถึงมาในช่วงเวลาที่มันไม่เหมาะเอาซะเลย…

แต่ยังไงเสีย…
ฉันก็ไม่ได้ตอบไปแบบนั้น ฉันตอบอาจารย์แค่ว่า ฉันอยากเป็นล่าม…
แล้วล่ามอะไรเหรอ? นั่นสิ… ไม่ได้บอกไป…

แล้วก็เพิ่งทราบข่าวว่าวันนี้ (8 ตุลาคม) ที่สาขาจะมี work shop ปรึกษาวิจัยกันแบบกลุ่ม อาจจะเพราะว่ามีนักศึกษาหลายท่านที่กำลังสับสนงงงวยในชีวิตของตัวเอง (ฉันเองก็เป็น 1 ในนั้น) ฉันอยากจะเข้า work shop ครั้งนี้ แต่ฉันติดเพียงแค่ว่า ฉันจะต้องมากรุงเทพในวันนี้…

ฉันบอกอาจารย์ไว้ว่าฉันอยู่ร่วม work shop ไม่ได้…และจะเข้าปรึกษาปัญหาวิจัยกับอาจารย์ที่ปรึกษาในภายหลัง นั่นคงเป็นหลังจากที่ฉันกลับมาจากกรุงเทพ

ทุกคนยังคงถามฉันเหมือนเดิมว่า ฉันไปทำอะไรเหรอ?
อาจารย์ยังคงถามฉันเช่นทุกครั้ง อาจารย์บอกว่ามีคอนเสิร์ตของใครเหรอ?
เปล่าหรอกค่ะ หนูไปดูคอนเสิร์ตไม่ได้แล้วค่ะ หลังจากคอนเสิร์ตของ SCANDAL หนูก็ให้สัญญากับตัวเองว่าหนูจะไม่ไปดูคอนเสิร์ตที่ไหนจนกว่าจะส่งเล่มวิจัยเสร็จ ซึ่งตอนนี้ตารางก็กำหนดออกมาแล้ว นั่นก็คือเดือนมกราคม (กลางเดือน)

หลังจากส่งเล่มวิจัยเสร็จ ฉันคงวางแพลนดูคอนเสิร์ตระยะยาว…

ตอนนี้ฉันนั่งเขียนบล็อคนี้อยู่ที่โฮสเทลแห่งหนึ่งหลังเทอมินอล 21… เป็นโฮสเทลที่ฉันพักประจำ แต่ตอนนี้เวลา 07:59 น. ฉันยังไม่สามารถเช็คอินได้ เพราะต้องเช็คอินหลังบ่าย 2 โมง… คงต้องฝากกระเป๋า ล้างแค่หน้า แล้วออกไปทำธุระต่อ…

เมื่อคืนมีเพื่อน (ปริ้นต์) ไปรับฉันยังหอของเจ๊ (มาย) เพราะเพื่อนก็จะเดินทางเหมือนกัน ก่อนหน้านั้นก็เลี้ยงข้าวเรา… เพื่อนและเจ๊เลี้ยงดูเราดีมาก ตลอดระยะเวลาที่อยู่ขอนแก่น เรารู้สึกเกรงใจเพื่อนมาก ทั้งขับรถมารับ มาส่ง ทั้งให้ยืมรถมอไซต์แว้นรอบมหาลัย… ทุกคนดีกับเราจริง ๆ … ดีกับเรามากจนเราทุกข์ใจว่าเราจะสามารถตอบแทนบุญคุณพวกเขาได้ไหม…

วันนี้หลังจากที่ทำธุระที่เอ็มคาติเอ่เสร็จ ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่มินามิ
เราคงได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้อะไรกันเหมือนเดิม
ฉันรอเวลานั้นแทบจะไม่ไหวแล้ว…

kaino1.1

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s