[How to] อยู่ญี่ปุ่นให้รอด ฉบับติ่ง

ตั้งแต่กลายร่างเป็นติ่ง ฉันก็ไม่รู้จักคำว่า “รวย” อีกเลย
 
โอ๊สสสสสส
คมบังนู๊วววว~~ววววว (ทำเสียงนาคาจิมะ)
 
5555
 
ไคโนะค่ะ
ไม่ต้องตกใจอะไรนะ ตอนนี้ติดการทักทายฉบับนาคาจิมะไปและ =.=”
ช่วงนี้เขียนบล็อคบ่อยเนอะ
ก็อย่างที่บอก อัดอั้น 5555
 
มีหลายเรื่องที่อยากจะเขียนเหอะ
ช่วงที่ Exteen พัง ๆ (ตอนนี้ก็พัง) อัพไม่ค่อยได้
ไม่มีที่ให้อัพ
Topic มากมายที่อยากจะเขียนเต็มหัวเลย
ค่อย ๆ เขียนไปเนอะ!!!!
 
มาวันนี้ เราจะมา How to อยู่ญี่ปุ่นให้รอด ฉบับติ่ง กันค่ะ!!!
เชื่อแหล่ะว่าหลายคนมาญี่ปุ่นนี่เพราะความติ่งล้วน ๆ 
แต่ก็ต้องมาประสบกับปัญหาค่าครองชีพแพง
เงินไม่พอใช้
 
แดกแกรบ
อ้าว
ชิบหายและ
~ เพราะงั้น เราต้องเรียนรู้ที่จะเอาชีวิตให้รอดภายใน 1 เดือนค่ะ
(คนที่อยู่ญี่ปุ่นอยู่แล้ว ก็อาจจะมีวิธีรับมือ
แต่สำหรับติ่งมือใหม่ ที่กำลังจะมายังประเทศนี้
อาจจะยังไม่มีประสบการณ์
อาจจะยังไม่รู้ความโหดร้ายของศิลปินที่เราเมน (ศิลปินผิดอะไร?) 555555
เพราะงั้น จะเขียนบล็อคไว้ให้ศึกษานะคะ
จะได้เอาไปปรับใช้ยามจะมาติ่งที่นี่)
 
อันนี้เป็นประสบการณ์ส่วนตัว
ส่วนใครมีประสบการณ์นอกเหนือจากนี้ยังไง แชร์กันได้เนอะ TwT
 
————————————————————————
 
แนะนำความรู้พื้นฐานกันก่อน (ยังไม่เข้าเรื่องนะเธอ)
 
1. ติ่ง
(ภาพไม่ได้เกี่ยวเล้ย~ 555)
 
→ อันดับแรกมารู้จัก “ติ่ง” กันก่อน ซึ่งคำนี้โผล่มาได้จากไหน อย่างไร ไคโนะเองก็ไม่รู้
แต่ปัจจุบัน ถ้าพูดถึง “ติ่ง” ทุกคนจะรู้กันดีว่าหมายถึงอะไร เพราะงั้น ไม่อธิบายมาก
แต่อยากจะบอกว่า ติ่งนี้ก็มีมากมายหลายประเภท
แต่มีจุดร่วมกันคือ
 
1.1 มีสิ่งที่ตนเมน (ยกตัวอย่างเช่น เป็นแฟนคลับวง OOO ว่าไป)
→ ซึ่งส่วนมากถ้าพูดถึงติ่งก็คงจะหมายถึงแฟนคลับศิลปินนี่แหละ =.=”
(แล้วเราก็จะพูดกันเรื่องติ่งศิลปินด้วย)
→ ในการเมนนั้น มันก็แล้วแต่คนนะ ถ้าเมนแค่อะไรอย่างเดียว มันก็ดี เพราะจะได้ทุ่มให้แค่สิ่งเดียว
แต่ถ้าเสือกเมนหลายอย่างนี่บอกเลยว่า “มรุงตาย~~” 5555555
แกรบจะถามหา 55555 (ชั้นเป็นอยู่นี่ไง T.T)
 
1.2 อุดหนุนศิลปิน
→ ข้อนี่ถือว่าดีน๊าาา อุดหนุนสินค้าศิลปินเนี่ย เพราะถ้าไม่ช่วยกันอุดหนุน
สินค้าขายไม่ออก ศิลปินก็อยู่ไม่ได้นะจ๊ะ แต่เท่าที่ไคโนะแบ่งได้ ก็ประมาณนี้นะ
1.2.1 ตามศิลปิน ซื้อของทุกอย่าง CD, DVD, Goods, ตั๋วคอน ว่าไป
→→ ซึ่งติ่งในข้อนี้ ถือว่าจ่ายหนักสุด
1.2.2 ตามศิลปิน แต่ไม่ซื้อ CD, DVD, Goods… ซื้อแค่ตั๋วคอน
→→ ติ่งในข้อนี้ ถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์อยู่ แต่ก็นะ…! (ชั้นไม่พูดนะ เพราะชั้นก็เป็น 55555)
→→ ถ้าชอบศิลปินไทย ก็ดี เพราะตามง่าย จ่ายเบา แต่ถ้าชอบศิลปินต่างประเทศนี่ถือว่า ติ่งข้อนี้คือติ่งที่มีความอดทนสูงมาก แล้วก็เป็นบุคคลที่มีสกิลการ “รอ” เป็นเลิศ!!! เพราะเราไม่รู้ว่าศิลปินเราจะ come to Thailand กันเมื่อไร ก็ได้แต่รอต่อไป หรือถ้ารอไม่ไหว ก็นู้น~~ บินตามเลยค่ะ
1.2.3 ตามศิลปิน ไม่ซื้อ CD, DVD แต่ซื้อ Goods และตั๋วคอน
→→ ติ่งประเภทนี้ ถือว่าจ่ายเบากว่า ติ่ง 1.2.1
1.2.4 ติ่งที่ไม่อุดหนุนอะไรเลย
→→ ลาออกจากการเป็นติ่งเถอะค่ะ 55555
 
คราวนี้เราจะมาโฟกัสกันที่ “ติ่ง ที่ชอบศิลปินต่างประเทศ”
ยึดให้โลกหมุนรอบไคโนะนะคะ 55555
 
ส่วนตัวไคโนะเป็นติ่งฝั่ง JROCK ค่ะ ซึ่งใคร ๆ ก็รู้ว่ากระแส JROCK ในไทยนั้น เป็นอะไรที่เบามาก
ไม่ค่อยมาบ่อย แต่ก็มีช่วงนึงที่กระแส JROCK แรงมากในไทย แต่ก็แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ
ตอนนี้วงที่ไคโนะเมนคือ the GazettE
ไคโนะก็เคยหวังนะว่า ไม่จำเป็นต้องมาญี่ปุ่นก็ได้ รอดูที่ไทยก็ได้
แต่ยิ่งรอ จะยิ่งรู้ว่าโอกาสมันน้อยมาก =.=”
 
เพราะอะไรน่ะเหรอ??
เพราะเราเป็นแฟนคลับ เราตามข่าวใช่มะ? แล้วมันจะแบบ ถ้าใครตามกาเซต จะรู้ดีว่า
รูกิเสียงหายกลาง Live บ่อยมาก =.=” แล้วก็ต้องหยุด Live ไป เพราะร้องไม่ได้
หมอเคยแนะนำให้รูกิหยุดสูบบุหรี่ แต่รูกิก็ไม่หยุด (มันพยายามหยุด หรือไม่พยายามยังไงชั้นมิอาจทราบได้)
 
นั่น!
ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ ความกลัวของแฟนคลับที่รอเจอศิลปินก็คือว่า
กลัวว่ารูกิจะร้องเพลงไม่ได้…
กลัวว่าซักวันวงจะเป็นอะไรไป….
เพราะงั้น ต้องรีบเจอให้เร็วที่สุด!
 
2. ตั้งเป้าหมาย
ติ่งแต่ละประเภทย่อมที่จะมีเป้าหมายใช่มะ? เช่นติ่งศิลปินต่างประเทศก็ย่อมจะมีเป้าหมายว่า
ต้องเจอศิลปินที่ชอบให้ได้ แล้วถ้าศิลปินพี่แกไม่ยอมมาไทยซักที ก็ต้องบินตามเลยค่ะ
นี่ถือว่ามีเป้าหมายและนะ
 
3. ตามล่าหาช่องทาง
ถ้าติ่งแค่วงเดียว ซื้อตั๋ว บินมาดู แล้วบินกลับ มันก็โอเค
แต่ถ้าติ่งหลายวง จะบิน ๆ ไป ๆ มา ๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องใช่มะ? เงินนะคะ เสกเอาไม่ได้ค่ะ!!!
เพราะงั้น สำหรับใครที่ติ่งหลายวง แนะนำให้มาแบบทุนการศึกษา 55555 (ชั้นเป็นต้น)
ถามว่าเลวมั้ย ก็เลวนิดนึง ทุนให้มาเรียน เสือกมาติ่ง 55555
 
ถ้าเป็นไปได้ ก็ให้เลือกทุนระยะเวลา 1 ปี (ชั้นเป็นต้น)
แต่ถ้าไม่สามารถจริง ๆ เอาทุนระยะสั้นก็ได้ค่ะ
(แต่เธออย่าทะลึ่งเลือกระยะสั้น 1 อาทิตย์ 2 อาทิตย์แบบนี้นะ เพราะเธอคงกระดิกตัวไปดูคอนยากอ่ะ =.=”
แนะนำให้ซัก เดือนขึ้นไปกำลังดี)
 
ซึ่งทุนเนี่ย
มันก็จะมีทุนตัวเอง กับทุนที่ได้รับจากแหล่งทุน
ถ้าเป็นไปได้ (ถ้ามรุงเก่งพออานะ) พยายามสอบทุนให้ได้
ถ้าติ่งญี่ปุ่น ก็สอบทุนรัฐบาลญี่ปุ่นให้ได้ เพราะเงินให้หนักมาก และสามารถเลือกมหาลัยได้ด้วย
 
แต่ถ้าไม่เก่ง หรือดวงไม่มี
ก็ทุนตัวเองจ๊ะ (หายนะจะเกิดกับเธอทันทีเมื่อเท้าเหยียบประเทศญี่ปุ่น) ← ตรูเป็นต้น
 
4. สมัครแฟนคลับซะ!

ข้อนี่แนะนำสำหรับคนที่จะมา 1 ปีค่ะ เพราะระยะเวลาแฟนคลับมันมีระยะเวลา 1 ปี
ถ้าเธอมาแค่ 1 เดือนแล้วสมัครสมาชิกแฟนคลับ 1 ปีมันก็ไม่คุ้ม!!! แต่ถ้าอยากได้ฟิลแบบ
ว๊าย~~ ชั้นสมัครแฟนคลับแล้วนะ ก็อัญเชิญค่ะ เงินเยอะ เชิญ~ 5555
 
แต่มา 1 เดือน สมัครแฟนคลับ EXILE ไม่ได้นะ เพราะกว่า EXILE จะส่งบัตรประจำตัวแฟนคลับมาให้
ใช้เวลา 2 เดือน =.=” (ซึ่งชั้นก็ไม่รู้ว่าลุงฮิโระใช้เวลาอะไรมากมายนักตั้ง 2 เดือน)
 
อีกอย่าง ข้อดีของการสมัครแฟนคลับคือ
– สามารถรู้ข่าวสารก่อนใครเพื่อน
– โอกาสจองตั๋วคอนแล้วได้ตั๋วมีเยอะกว่าคนธรรมดามักเกิ้ลสามัญชนทั้วไปกว่า 80%
– ที่นั่งตั๋วดีกว่าคนธรรมดามักเกิ้ลสามัญชนทั่วไปกว่า 80%
– ได้รับนิตยสารราย 3 เดือน
– ได้บัตรแฟนคลับ
– ได้พรีเมี่ยม บลา ๆ ว่าไป
– ได้เข้าร่วม Live for FC Only (the GazettE เป็นต้น)
– ได้จิมังตัวเอง (อวดภูมิ 555555)
 
โดยการสมัครสมาชิก ของไคโนะนั้นสมัครไว้ 2 วงค่ะ คือ
– the GazettE
– EXILE
 
สำหรับ the GazettE
วงนี้อัตราการไฟต์ซื้อตั๋วไม่ค่อยเยอะเท่าไร
(ความคิดเห็นส่วนตัวค่ะ เพราะดูจาก Live Final ที่ Yokohama Arena 
จองเลทขนาดไหน ก็ยังจองตั๋วได้อยู่อ่ะ)
 
แต่สำหรับ EXILE นี่ไม่รู้แฮะ
แต่เพื่อนญี่ปุ่นที่ติ่ง EXILE พี่แกบอกว่า ตั๋ว EXILE หายากพอตัว
เพราะงั้น สมัครสมาชิกกันไว้ดีกว่า
 
เราก็เลยแบบ เออ สมัครก็ได้วะ
 
ถ้าพูดเรื่องสมัครแฟนคลับ
ถ้าไม่พูดถึง JE หรือ Johnny Entertainment ก็คงจะเป็นการหยามลุงจ้อนจนเกินไป 5555
ทำไมถึงว่าแบบนั้นเหรอ? เพราะในญี่ปุ่น ศิลปิน ไอดอลที่เดินไปไหน หรือเปิด TV ต้องเจอ
ก็จะมีหลัก ๆ แค่ 2 ตระกูลคือ 
1. ตระกูล AKB
→ พวกนางจะโผล่อยู่ทุกที่ค่ะ ตั้งแต่สถานีรถไฟ, Flyer, LAWSON, บลา ๆ ว่าไป
2. ตระกูล JE
→ พี่แกจะโผล่ทุกที่ค่ะ ไปไหนถ้าไม่เจอเด็กจ้อนนี่ถือว่าวันนั้นแปลกประหลาดและ
ไคโนะเคยลองเช็คตาราง TV ทุกวันนะคะ ทำระยะเวลา 1 อาทิตย์
ทุกวันต้องเจอเด็กจ้อนไม่ช่องใดก็ช่องนึง =.=”
 
และ ตระกูล EXILE บ้างประปราย
ไม่เยอะ ส่วนมากจะเจอแต่คุณ TAKAHIRO (รายนี้หล่อค่ะ) 5555
 
เจอบ่อยแล้วเกี่ยวอะไรกับสมัครสมาชิก?
นั่น! คิดว่าหลายคนคงตั้งคำถามและ
คือเอาตรง ๆ ถ้าฝั่ง AKB นี่ไคโนะไม่รู้อ่ะ เพราะไม่ได้เมน (เราไม่เมนผู้หญิง)
แต่ถ้าฝั่ง JE ถ้าไม่สมัครสมาชิกแล้วคิดจะดูคอน JE นี่ถือว่าพลาดมาก
เพราะคอน JE เป็นอะไรที่ตั๋ว SOLD OUT ตลอด!
 
ตั๋วที่กันไว้ให้แฟนคลับมีราว ๆ 70~80%
ส่วนอีก 20~30% จะกันไว้ให้คนธรรมดามักเกิ้ลสามัญชนทั่วไป
แล้วเด็ก JE นี่แฟนคลับเยอะมาก
โดยเฉพาะใครเมน KAT-TUN, ARASHI แบบเนี่ย ไม่สมัครสมาชิกอย่าหวังว่าจะสอยตั๋วได้ค่ะ (ถ้าดวงไม่ดีจริงๆ)
เพราะแม้แต่คนที่สมัครสมาชิกเอง ไม่ได้ตั๋วก็มี =.=” (ใครเป็นแฟน JE นี่ต้องอดทนนิดนึงนะ)
 
หรือถ้าใครกระเป๋าหนัก ไปออคชั่นเอาก็ได้ค่ะ อันนี้แล้วแต่คน 555555
แต่ถ้าแฟน JE แล้วว๊อนดูคอนจริง ๆ แนะนำให้สมัครสมาชิกนะ
 
ส่วนวิธีการสมัครนั้น ไคโนะบอกไม่ได้จริง ๆ เพราะเคยจะสมัคร JUMP ไป 2 รอบ
แต่ไม่มีปัญญาสมัคร สุดท้ายก็แบบ… เออวะ! ไม่สมัครก็ได้ =.=”
 
5. SHOP

มันเป็นอะไรที่หายนะที่สุดใน 3 โลก สำหรับใครที่เมนวงที่มีช็อปเป็นของตัวเอง
เช่น
– AKB มีช็อปที่อากิฮาบาระ (ชั้นไปมาและ เป็นอะไรที่หายนะมาก แต่ดีที่ไม่เมน เลยเสียไม่เยอะ)
– JE มีช็อปอยู่ 4 ที่ (ฮาราจูกุ, นาโงย่า, โอซาก้า, ฟุคุโอกะ)
ในช็อปของขายหลัก ๆ คือ รูปภาพ ใบละ 150 เยน
รายละเอียด ตามนี้ค่ะ → http://www.johnnys-net.jp/page?id=shop&lang=en_us
คำเตือน ใครที่เมน JE ระวัง Shop ไว้ให้ดี เพราะมันจะเต็มไปด้วยภาพเหล่าเด็กน้อย โชเนนซามะ 
ใบหน้าหล่อ ๆ น่ารัก ๆ ของโชเนนซามะ อาจจะล่อลวงให้ท่านสอยภาพมากกว่า 20 ภาพก็เป็นได้…
(ทำเสียงคนอวดหมี)
(ตรูหมดกับนาคาจิมะมา 6พันเยนและ 40 ภาพและ =.=”)
 
– EXILE มีช็อปแยกย่อย 2 ช็อปคือ
5.1 24Karats ช็อปตัวนี้ขายพวกเสื้อผ้า กระเป๋าไม่หนักพอ อย่าแตะค่ะ เพราะถูกสุดเท่าที่เจอในช็อปที่โอซาก้าคือ 1 หมื่นเยน
#กุเหลือบมองเพื่อนกุที่ติ่งEXILE
#ทั้งตัวมันนี่3หมื่นเยนน่าจะได้ T.T
#จะฉกเสื้อผ้ามันไปขายอยู่ =.=”
5.2 EXILE STATION ช็อปตัวนี้ขายพวก Goods ค่ะ ของราคาเบา ๆ (แต่มันก็สวยจนซื้อเยอะ และสุดท้าย ราคาก็ไม่เบา ← พร่อง~)
 #กุโดนมาแล้วไง
#ไปช็อปEXILEทีนี่หายนะมาก
แต่หายนะน้อยกว่า Shop JE นะ 55555
รายละเอียดตามนี้ → http://www.exiletribestation.jp
 
แนะนำเบื้องต้น ต้นตอของการเสียเงินก็ราว ๆ นี้ค่ะ
#กุพิมพ์มาเยอะมากนี่คือยังไม่เข้าเรื่องนะคะ 55555555
ใครที่แบบ อ่านมานาน เบื่อ กดปิดไปเลยค่ะ
5555 แต่ถ้าใครอยากอ่านต่อ ก็เลื่อนลงมาค่ะ
 
 
 
หัวข้อต่อไป…
 
 
อยู่ให้รอด
 
 
 
 
โอเค
คราวนี้เราก็จะมาเข้า How to กันซะที =[]=!!! #พิมพ์จนอ๊วกแตก
 
เงื่อนไขติ่งที่พูดถึงตามนี้นะคะ
1. เมนศิลปินญี่ปุ่น
2. มาประเทศญี่ปุ่น
3. ได้ทุนมา
4. ระยะเวลา 1 ปี
 
ไคโนะจะแยกเป็น 3 สายนะคะ
1. ติ่งสายที่ได้ทุนจากแหล่งทุนแบบเต็มจำนวน จ่ายค่าอยู่ค่ากัน ค่าเห้ทุกอย่างให้
→ สายนี้ไม่มีคำแนะนำค่ะ เพราะเงินหนัก อยากทำไรก็ทำ ตามติ่งได้
เงินอาจจะไม่หนักมาก แต่ก็ไม่อดตายแน่ ๆ ค่ะ
 
2. ติ่งสายที่พึ่งใบบุญบารมีพ่อแม่ (つまり มาแบบเงินตัวเอง)
→ สายนี่น่าเป็นห่วงค่ะ เพราะการมาด้วยเงินตัวเองนั้น (จริง ๆ มันก็เงินพ่อ เงินแม่อ่ะเธอ) 
เราจะได้แบบจำกัดจำเขี่ยมาก (ชั้นได้เดือนละ 2หมื่นบาท = 6หมื่นเยน แต่ชั้นใช้ 1แสน4หมื่นเยน) ← หายนะ
 
3. ติ่งสายที่พึ่งใบบุญบารมีพ่อแม่ (つまり มาแบบเงินตัวเอง) แต่พ่อแม่รวย
→ สายนี้ก็ไม่มีคำแนะนำ อยากขอเท่าไรก็ขอไปค่ะ เผลอ ๆ ได้เยอะกว่าสายที่ 1 อีก
(ถ้าที่บ้านให้เธอแบบ unlimit อานะ)
 
เราจะมาโฟกัสติ่งสายที่ 2 กันนะคะ
(ชั้นอยู่ในสายนี้)
 
สิ่งที่อยากจะแนะนำเลยก็คือ
 
1. เลือกที่จะไปเรียน
– เรื่องนี้สำคัญค่ะ ยิ่งอยู่เมืองใหญ่ โอกาสที่จะได้ดู Live มันก็เยอะ แถมประหยัดค่าเดินทางด้วย
เพราะงั้น ก่อนที่จะสมัครทุนอะไร กรุณาวิ่งไปถามทางสาขาของท่าน ว่ามีมหาลัยญี่ปุ่นที่ไหนบ้าง
ที่เซ็น MOU ร่วมไว้
 
ถ้ามีมหาลัยในโตเกียว กับโอซาก้า แนะนำให้เลือกลงก่อน
เพราะ 2 ที่นี่จัด Live กันบ่อยมาก
 
รองลงมา ให้เล็งใกล้นาโงย่า กับโยโกฮาม่า
โยโกฮาม่านี่ Live บ่อยแน่ ๆ จัดที่ Yokohama Arena
 
ส่วนนาโงย่า ก็มี Arena ของตัวเองอยู่
 
ไม่ใช่ว่า ติ่งศิลปิน แต่ดันเลือกลงโอกินาว่า อันนี้ก็สิ้นคิดไปนะคะ (หัวเราะ)
แต่ถ้าเลือกไม่ได้จริง ๆ ก็ไปเถอะค่ะ อย่างน้อยก็ยืนบนแผ่นดินเดียวกันศิลปินแล้ว
ถ้าจะตามก็มีชินกันเซน มีเครื่องบิน
ก็ถือว่าโอเคอยู่ แต่ค่าใช้จ่ายจะสูงขึ้นแค่นั้นเอง
 
แต่ถ้าอยากประหยัด ก็อย่างที่บอกค่ะ ไฟต์ให้ได้
– โตเกียว
– โอซาก้า
– โยโกฮาม่า
– นาโงย่า
 
แต่ถ้า ไม่ได้จริง ๆ พยายามหาจังหวัดรอบ ๆ แทนค่ะ
เช่น ไคโนะอยากลงใกล้ 1 ใน 4 ที่แนะนำข้างต้น
ก็เลือก ม.มิเอะ ที่อยู่ระหว่าง โอซาก้า กับ นาโงย่า
เวลามี Live ที่โอซาก้า ก็ไปดูได้
มี Live ที่นาโงย่า ก็ไปดูได้
ไม่ลำบากค่ะ (แต่ค่ารถไฟชั้นนี่ก็แบบ…. ม๊าาาา ถือว่าโอเคล่ะ 55555)
 
2. จงคุยกับที่บ้าน
ที่คุยนี่ไม่ใช่วิ่งไปบอกที่บ้านว่าจะไปติ่งศิลปินนะคะ
บอกแบบนั้น โดนตื๊บแน่ ๆ =.=”
ที่ให้คุยคือคุยเรื่องค่าใช้จ่ายค่ะ ให้คุยกับที่บ้านให้รู้เรื่อง ว่าจะส่งให้เดือนเท่าไร
ส่งต้นเดือน กลางเดือน ปลายเดือน ยังไงว่าไป
 
แล้วก็ ถ้าจะเลวหน่อย (ใครกล้าเลวก็ทำ ใครเด็กดีก็ไม่ต้องทำค่ะ)
ให้ตีค่าครองชีพสูง ๆ สูงกว่าเดิมประมาณ 2 เท่าน่าจะโอ แต่ถ้าใครเลวมาก ตีสูงไป 3 เท่าเลยค่ะ
เพราะขึ้นชื่อว่าญี่ปุ่น ทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าค่าครองชีพสูง
แต่อย่าตีไปสูงมาก เพราะที่บ้านอาจจะคิดว่ามันหนักไป สุดท้าย ไม่ให้ไป
อ้าว ซวยเลยมรุง~ง แทนที่จะได้ติ่ง กลับได้ดิ่ง (ลงเหลว)
 
หรือถ้าบ้านใครฉลาดหน่อย ค้น Google หรือทำงานเกี่ยวกับต่างประเทศอะไรบ่อย
ไม่แนะนำให้ทำแบบนี้ค่ะ เพราะพ่อแม่ระดับนี้ย่อมมีข้อมูล
และจะรู้ว่าลูกตอแหลค่ะ 555555
อาจจะโดนท่านแก้เผ็ดกลับได้
 
3. จงเป็นคนที่อยู่ง่าย
 เรื่องนี้สำคัญ เพราะเงินทุกบาททุกสตางค์ทุกเยน รวมกันเยน ๆ ก็ซื้อตั๋วคอนได้
พยายามเลือกหอพักที่ถูก ๆ ค่าน้ำค่าไฟถูก ๆ ไม่ต้องติดหรู ให้อยู่ติดดิน
แล้วท่านจะมีเงินเก็บ
 
อย่าคิดว่าค่าหอแค่ หมื่นเยนเอง
เพราะมันยังไม่รวมค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าไฟรวมของหอค่ะ
 
เช่นหอไคโนะ ค่าหอ “แค่” 6,900 เยน
แต่พอรวมค่าบลา ๆๆๆๆ เข้าไป ตกเดือนละ 15,000 เยน (อิเห้~~!!!)
 
แล้วลองคิดดูว่า ถ้าท่านเลือกหอสะดวกสบาย ค่าหอเป็นหมื่นเยน
แล้วพอรวมค่าไฟเข้าไป มันจะตกกี่เยน! คิดดี ๆ ค่ะ คิดดี ๆ
ศิลปินรอสูบเงินเราอยู่ค่ะ (#ผิด)
 
4. จงเป็นคนที่กินง่าย

อย่าเป็นบุคคลที่ ถ้ากินข้าวหุงเองจะท้องเสีย ต้องกินข้าวจากเรนเตอรองเท่านั้น
อันนั้นกระแดะค่ะ =.=”
ถ้าอยู่ญี่ปุ่น การทำกับข้าวกินเอง ถือว่าเป็นการประหยัดอันดับต้น ๆ ที่สามารถทำเองได้
ถ้าทำกับข้าวกินเอง 1 เดือน ใช้ไม่เกิน 5พันเยน เฉพาะค่าอาหาร (ยึดตามไคโนะนะ)
แต่ถ้ากินตามร้านอาหาร พันกว่าเยนนี่กินได้แค่ 1 มื้อเท่านั้น (ถ้าถูกหน่อยก็ 500 เยนup)
 
500 เยนนี่ชั้นได้เคลียไฟล์ EXILE 2 อันเลยนะเธอ #55555
 
5. จงเป็นคนที่ทำอาหารอย่างง่าย

อันนี้หมายถึงว่า ทำอาหารกินเองก็จริง แต่ถ้าแต่ละมื้อท่านทำอาหารพระราชวัง
วัตถุดิบดี ๆ ปลาแซลม่อน บลา ๆ นี่ก็ไม่ประหยัดและ 5555555
เพราะ 1 มื้อ ก็หมดเยอะเหมือนกัน
แต่ถ้านาน ๆ ทำครั้งมันก็โอเค
 
ทำง่าย ๆ แบบข้าวผัดธรรมดา ทอดข่งทอดไข่ ว่าไป
#อันนี้ฉบับอาหารง่ายจนทุเรศตัวเองและนะ =.=”
 
6. จงเป็นคนที่พกปฏิทิน

อันนี้ก็สำคัญ ชั้นนี่เป็นบ่อยมากแรก ๆ อารมณ์แบบที่ไทยชั้นไม่เคยพกปฏิทินบลา ๆ แบบนี้ไง
แต่พอมานี่ ชั้นอยู่ใกล้ทั้งนาโงย่า โอซาก้า อีเว้นท์ชั้นเยอะค่ะ
อีเว้นท์ตีกันยุ่ง
ไลฟ์ชนกับกิจกรรมมหาลัยก็มี
ไลฟ์ชนกับฉลง ฉลองนั่นนี่ก็มี
เพราะงั้น แนะนำให้พกปฏิทิน และจดอีเว้นท์ลงปฏิทินค่ะ
 
7. จงเป็นคนที่ยึดมั่น

ที่ยึดมั่นนี่คือ ให้ติ่งตามที่ตัวเองติ่งมาจากไทยค่ะ
อย่ามาติ่งเพิ่มที่นี่ เพราะมันหายนะ (ชั้นเป็นมาแล้ว)
อยู่ไทยติ่งแค่เด็ก PSC (มันก็หลายวงและ)
พอมาถึงนี่ ใจไม่ยึดมั่นพอ
 
ชั้นถูกรุ่นน้องล่อลวงให้รู้จัก JE
ชั้นถูกเพื่อนล่อลวงให้รู้จัก EXILE
ชั้นถูกเพื่อนล่อลวงให้รู้จัก AKB
 
สุดท้าย ก็ไปตามชาวบ้านชาวช่องหมด
คือถ้าไปตามคนอื่นธรรมดามันก็โอ
แต่ถ้าตามแล้วเสียเงินตามชาวบ้านนี่หายนะค่ะ
 
เพราะงั้น ยึดมั่นเป็นดีที่สุด
 
8. จงเป็นคนที่หมั่นเช็คข่าวสาร

จะติ่งศิลปินอะไร พยายามเช็คข่าวสารค่ะ แบบจะมีไลฟ์วันไหน
อีเว้นท์วันไหน ไปได้มั้ย อยู่ใกล้มั้ย ไกลไปหรือเปล่า
ไม่ได้รอบนี้ โอกาสจะได้รอบหน้ามีมั้ย (ถ้าไม่มี รอบไหนก็ไปเถอะ 55555)
จะซื้อตั๋วมีโปรลดมั้ย บลา ๆ พยายามเช็คค่ะ
 
9. จงเป็นคนที่ติดโปรฯ
ชั้นหมายถึงโปรลดราคาบลา ๆ ตามร้านค้าเวลาซื้อของย่ะ 5555555
ร้านไหนมีโปรไหน ร้านไหนของถูก พยายามคิดตามค่ะ 
เพราะช่วยลดค่าใช้จ่ายได้เหมือนกัน
 
เช่น เดือนนี้ยูนิโค้วลด 50% ทั้งร้าน ก็ให้รีบ ๆ ไปสอย ก่อนที่โปรจะหมดค่ะ
 
10. จงเป็นคนพอเพียงในเสื้อผ้า และเครื่องประดับ
 

 

(โนเมคได้ก็โนค่ะ #ผิด 55555)
 
ถ้าติ่งศิลปินแล้วยังติ่งแฟชั่นนี่หายนะนะคะ เพราะแค่บรรดา Goods มันก็แดกเงินไปเยอะแล้วค่ะ
เพราะงั้น เลือกเมนหลักให้ได้ซักเรื่องค่ะ แล้วอีกเรื่องให้เป็นเมนรอง
อย่ามาเมนเท่ากัน ถ้าเงินไม่หนักพอ…
 
(แต่เธอก็อย่าเมนศิลปินหนักมาก จนเสื้อผ้าเก่าจนขาดก็ยังทนใส่นะ
อันนั้นฮาร์ดคอร์ไป T.T อนาทโพด)
 
11. จงอย่าเลือกงาน

พอเงินไม่พอ หาทางออกด้วยการทำไบต์ค่ะ
ซึ่งไบต์มันก็มีมากมายหลายแบบ ตั้งแต่บริการ ยันสั่งงาน
แต่เนื่องจากมาแบบนักเรียนแลกเปลี่ยน
แน่นอนว่าภาษาคงยากพอตัว
เพราะงั้น เด็กแลกเปลี่ยนส่วนมากทำงานบริการค่ะ
ล้างจานเอย สอนภาษาเอย
ชั่วโมงละ 800~1,400 เยน ว่าไป
 
อย่าไปดูถูกงานค่ะ =.= มีงานไรก็ทำ เพราะมันก็ได้เงินเหมือนกัน
ถึงจะได้น้อย ก็ดีกว่าไม่ทำห่าไร เงินก็ยังไม่ได้
 
เช่นงานล้างจานชั่วโมงล่ะ 800 เยน
เดือนนึงรุ่นพี่ชั้นทำได้ 5หมื่นเยนก็มี
อย่ามาดูถูกงานล้างจานค่ะ!!!
 
12. จงผูกมิตร

อันนี้ก็สำคัญ เพราะว่าการไปดูคอนบางที มันข้ามจังหวัด
แล้วถ้าเดินทางไปกลับ อาจจะไม่ทัน หรือเหนื่อย
เพราะงั้นจงผูกมิตรไว้ค่ะ แล้วไปขอพัก #เลว 555555
 
มิตรที่อยากจะให้ผูก
แนะนำ 4 เมืองที่แนะนำไปข้างบน
จะช่วยเราได้เยอะมาก
 
แต่เรื่องนี้ แนะนำว่า ถ้าไม่สนิทกันจริง ๆ อย่าไปขอพักหรืออะไรเลยค่ะ
เกรงใจ (กรุณาคิดใจเค้า ใจเราค่ะ)
อีกอย่าง ถ้าผูกมิตรเพราะหวังพึ่งผลประโยชน์มันก็ทุเรศอยู่นะคะ
(ถ้าคิดว่าทนความทุเรศของตัวเองได้ ก็แนะนำค่ะ เพราะประหยัดค่าโรงแรมเยอะมาก)
 
13. จงเป็นคนที่อดทนต่อการเดินทาง

เรื่องนี้เจอเลยกับตัวเอง ตอนที่ไปตาม the GazettE ที่โยโกฮาม่า
ไคโนะเป็นคนกระแดะกับการเดินทางมากค่ะ นี่บอกเลย
ไปดูคอนกาเซต สามารถนั่งรถบัสไปได้ ราคาแค่ 4พันกว่าเยน (8 ชั่วโมง)
แต่กระแดะไง อยากนั่งชินกันเซน (1 ชั่วโมง 20 นาที) ราคาเป็นหมื่นเยน
ก็ต้องเสียเยอะค่ะ
 
เพราะงั้น ถ้าอดทนต่อการเดินทางได้ มันจะช่วยเราประหยัดได้เยอะมากค่ะ
อย่าอยากให้มาก
ชินกันเซน เครื่องบงเครื่องบินอะไรนั่นน่ะ มันสะดวก มันหรู มันเร็ว มันอะไรก็จริง
แต่ถ้าเงินเรามีจำกัด อย่าแตะของพวกนี้เลยค่ะ
ส่วนต่างอ่ะ ดูคอนได้อีกตั้งรอบนึงเชียวนะ
 
แต่ถ้าอยากลอง ก็ตามสะดวกค่ะ
 
อีกอย่าง เวลาไปมหาลัย หรือซื้อของ
ถ้าไม่จำเป็น อย่าขึ้นรถบัส เพราะสตาร์ทก็ไปแล้ว สองร้อยเยน
ไปกลับ 4ร้อยเยน (ชั้นได้ภาพช็อปอิโตะ 2 ภาพเชียวนะ)
 
ถ้าเดินไหว ให้เดิน
ถ้ามีจักรยานต์ ให้ปั่น
ถือว่าออกกำลังกายไปในตัวค่ะ
 
14. จงเป็นคนที่ซื้อของเพื่อประโยชน์ใช้สอย

อันนี้หมายถึง Goods ค่ะ
Goods เนี่ย ก่อนจะเอามาวางขาย พี่แกจะบอกราคา บอกก่อนว่ามีลิสอะไรบ้าง
เราก็ส่อง ๆ ไปค่ะ 
แล้วเข้าใจมั้ยว่า มันเป็นสินค้าศิลปินอ่ะ อะไรออกมาชั้นก็อยากได้หมด
แต่คุณต้องนึกนะคะว่า คุณไม่ได้เงินหนักพอที่จะสอย Goods แม่มทุกอย่าง
เพราะงั้น พยายามเลือก Goods ที่ใช้ได้จริง จะทำให้คุ้มค่ะ
 
เช่น ไคโนะ เจอกับตัวเอง (อีกและ)
อิด้ายแดง the GazettE ราคา 1,500 เยนเนี่ย
ไม่รู้เลยว่าสอยมาแล้วใช้ทำเห้ไร ใส่แขนก็หลุดง่าย เสี่ยงต่อการหาย
สุดท้าย ก็ปล่อยมันนอนไว้ในชั้น ยกขึ้นหิ้ง ประโยชน์เห้ไรไม่รู้
รู้แค่ว่าตอนสอยชั้นหน้ามืด 5555
 
หรือกองทาโอรุเนี่ย
 
ซื้อมาเยอะมาก แต่ก็เอากอง ๆ ไว้บนเตียง
ประโยชน์ไรวะ? แต่เวลามองมันก็มีความสุขนะ
5555
 
หรือถ้ารูปอิโตะเนี่ย
40 ใบเอามาทำไรคะ???
เก็บยัดเข้าอัลบั้มภาพ
ไม่ได้นั่งส่องทุกวันอยู่ดี
(แต่มีไว้ก็สุขใจ ← อันนี่เรียกว่าสมยอมค่ะ) XD
 
เพราะงั้น เรื่อง Goods ถ้าไม่ mind มาก แนะนำซื้ออันที่จะใช้ประโยชน์ได้ดีกว่า
แต่ถ้า mind อยากได้ไรก็ซื้อเถอะ =.=
เพราะจริง ๆ Goods มันก็ไม่ได้เหมือนกันทุกรอบอ่ะ
พลาดแล้วก็พลาดเลย
 
15. จงเป็นคนที่อยู่ติดมหาลัย หรือห้างสรรพสินค้า หรือห้องอาหารรวม ห้องอ่านหนังสือรวมของหอ
ไม่แนะนำให้อยู่ติดห้อง เพราะถ้าติดห้อง คุณก็ใช้ไฟห้อง
ยิ่งอากาศหนาว ๆ ต้องเปิดฮีทเตอร์ เสียค่าไฟห้องอีกตางหาก
เพราะงั้น แนะนำให้ไปสิงอยู่ในมหาลัยค่ะ
ค่าไฟฟรี ฮีทเตอร์ฟรี
จะนอนค่อยกลับหอ #วิธีการนี้เลวมากค่ะ
 
แต่กรณีของห้างสรรพสินค้า
ไปสิงอ่ะ สิงได้ แต่อย่าใจง่าย เจออะไรก็เดินเข้าไปดู
แล้วสอยกลับมานะคะ อันนั้นเสียหายมาก 5555555
 
แล้วก็ ถ้าไปสิงก็กรุณาเตรียมอาหาร เตรียมน้ำ เตรียมเห้ไรให้พร้อม
อย่ามีอาการแบบ หิวอ่ะ เดินไปกดน้ำอยู่ 3 รอบ
อันนั้นก็เสียตังนะ 5555555
 
แต่ถ้าสิงห้องอาหารรวม หรือห้องอ่านหนังสือรวม
อันนั้นอยากทำไรก็ทำค่ะ ฮีทเตอร์ 35 องศา อยากเปิดก็เปิดไป
เพราะค่าไฟ ก็หารรวมกับคนทั้งหอ สบายค่ะ เบากระเป๋า
(แต่ความเลวของเธอจะเพิ่มขึ้นระดับล้านแปด)
 
16. จงเป็นคนที่งานอดิเรทน้อย

ติ่งศิลปินว่าหนักแล้ว มาติ่งงานอดิเรกด้วยนี่ถือว่าเสียหาย
ไคโนะค่ะ! เจอเอง
ติ่งศิลปินไม่พอ มาติ่งส่งโปสการ์ดอีก
ส่งแรก ๆ ก็ไม่อะไรค่ะ ร้อยสองร้อยเยน ชั้นทนได้
แต่หลัง ๆ นี่ไม่และ
ส่งเป็น 20~30 ใบ
ส่งทีหมดเป็นพันเยน!!! อันนี้ก็หายนะนะคะ
ยิ่งหลัง ๆ นี่ทำโปสการ์ดเองด้วย
หนักกว่าเดิม
555555
 
แต่ถ้าทำแล้วมีความสุขก็ทำไป~
เพราะไคโนะมองว่า กลับไทยก็คงไม่ได้ทำอะไรแบบนี้และ
เพราะงั้น เสียเงินก็เสียไปเถอะ
 
17. จงเป็นคนจดค่าใช้จ่ายเป็นนิจ
อันนี้จะช่วยสะท้อนรายจ่ายเป็นเดือน ๆ ให้เราค่ะ
แนะนำให้แบ่งตารางไว้ เช่น ค่าอาหาร, ค่าเดินทาง, ค่าเล่น, ค่าอะไร บลาๆ 
มันจะช่วยบอกเราว่า เราจ่ายค่าอะไรหนักเป็นอันดับ 1
ลดลงได้มั้ย อะไรได้มั้ย
แต่อย่าทะลึ่งจดแต่ตัวเลขนะคะ
กรุณาจดด้วยว่า ตัวเลขนี้จ่ายอะไร ยังไง
จะได้วางแผนใช้จ่ายเงินได้ดีขึ้นค่ะ
 
อย่ามาอ้างว่าไม่มีโปรแกรมรายรับรายจ่ายอะไรนะคะ
เอ็กเซลมี ทำตารางเองสิ
อย่ามาตอแหละ กระแดะขี้เกียจค่ะ!
 
(แต่สำหรับชั้น จดก็จริง เห็นว่ารายรับติดลบก็จริง
แต่ชั้นก็ยังเฉย T.T)
 
18. ของมือ 2 ดี ๆ มีถมไป

ญี่ปุ่นนี่เป็นประเทศที่ของมือ 2 นี่ระดับเกรด A มาก
โดยเฉพาะร้านเสื้อผ้า ซีดี หรือแม้แต่หนังสือมือ 2 ก็โอเคค่ะ
ถือว่าประหยัดได้เยอะมาก
ราคาครึ่งของครึ่งอ่ะ
 
ของมือ 2 ประเทศญี่ปุ่น ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดค่ะ
(ซื้อหนังสือมือ 1 ไม่มีทางได้ในราคา 2,180 เยนนะคะ)
 
อย่ามาบอกว่า ใส่ของมือ 2 แล้วคัน ผื่นจะขึ้น
ข้ออ้างค่ะ ข้ออ้าง~~!!!!
(แต่บางคนอาจจะเป็นจริง ๆ สำหรับเรื่องเสื้อผ้า)
 
19. จงเป็นคนที่ดูแผนที่เป็น เช็คการเดินทางอยู่ตลอด

ตามศิลปินนี่ไม่ใช่ว่าเธอจะตามแค่พื้นที่ใกล้ ๆ ป่ะ?
ยิ่งใครเป็นแฟน JE นี่จะรู้ซึ้ง
กดตั๋วไป 10 ที่ ได้นาโงย่าแบบนี้
แล้วตัวชั้นอยู่ซัปโปโร่แบบเนี่ย
จะทิ้งตั๋วก็กระไรอยู่ เพราะโอกาสจะสุ่มได้ตั๋ว JE มัน 1 ในล้าน ๆๆๆๆๆ (อิเว่อร์)
 
เพราะงั้น ต้องพึ่งแผนที่
ดูแผนที่ไม่เป็นนี่ตายเลยนะคะ
 
อีกอย่าง พยายามเช็คเช่นทางการเดินทางค่ะ
ว่าทางไหนสะดวกสุด และถูกสุด
หรือถูกสุด เป็นไปได้มากที่สุด
ว่าไป
 
แล้วก็ เวลาสินค้าใหม่ลง Shop แบบเนี่ย เช่นกรณีช็อปลุงจ้อน
มันจะมีภาพมาใหม่ใช่มะ? เราก็เช็คว่า เราจะไปนาโงย่าวันไหนบ้าง
ก็ให้ไปช็อปวันนั้น
 
ไม่ใช่ว่าวันนี้ภาพลง พรุ่งนี้ชั้นจะไปช็อปเพื่อซื้อภาพ
แล้ววันมะรืนชั้นก็จะไปดู Live Jrock ที่นาโงย่า
เอิ่ม… แบบนี้เสียเงินค่ารถไฟแบบโง่ ๆ ค่ะ
หัดรอให้เป็น
ท่องคำว่ารอให้ขึ้นใจค่ะ
ไปซื้อวันไหนมันก็ได้ภาพเหมือนกัน
 
ถ้าอยากเห็นสินค้ามาก ก็ไปตามส่องเอากับแฟนคลับคนอื่นที่โพสภาพสินค้า
เสพ ๆ ภาพไปก่อนค่ะ
พอมีโอกาส ค่อยไปสอย ไปเสพของจริง
 
20. จงเป็นคนพกบัตรเยอะ

1. บัตรส่วนลดสะสมแต้ม ห้างสรรพสินค้าใกล้บ้านท่าน สมัครไปค่ะ
2. บัตรโดยสายรถไฟ
→ อันนี้ก็เจอมากับตัว ตอนไปโยโกฮาม่า
มันต้องนั่งรถไฟไปรอขึ้นรถบัสกลับ
แล้วถ้าไม่พกบัตรโดยสาร ก็ต้องเสียเวลาไปกดซื้อตั๋วจากตู้
แล้วเข้าใจมั้ยว่า พอเลิกคอนเสร็จแรก ๆ คนจะล้นสถานีมาก
แฟนคลับแห่กันออกมาเงี่ย
จะมาต่อคิวเสียเวลาซื้อตั๋วมันก็ใช่เรื่อง
 
เวลาเป็นสิ่งมีค่าในประเทศญี่ปุ่นมาก
อย่ามาล้อเล่นกับเวลาประเทศนี้ค่ะ ไปช้าแค่ 1 วินาที ประตูรถไฟปิดต่อหน้าต่อตาก็มี
เพราะงั้น ซื้อบัตรโดยสารรถไฟไว้ก็ดีค่ะ ไม่เสียหาย
รีบ ๆ ก็วิ่งตอกบัตรเข้าช่องตั๋วเลย ไม่ต้องไปต่อคิว 55555
 
21. จงเป็นผู้ที่แบ่งเงิน
บ้านส่งเงินมาให้เท่าไร
ให้แยกเก็บจำนวนหนึ่ง
อย่าเอาออกมาใช้หมด
 
22. จงเป็นคนที่มีสติ

(มือขวาทับมือซ้าย
ขาขวาทับขาซ้าย
หลับตา…
ยุบหนอ…
พองหนอ….)
 
Live ไหนสมควรจะไป
Live ไหนไม่ไปก็ได้
Goods อะไรสมควรจะซื้อ
Goods อะไรไม่สมควรจะซื้อ
วงไหนที่ได้ดูแล้ว ควรจะหยุด
วงไหนที่ได้ดูแล้ว ควรจะดูอีก
วงไหนที่ไม่ได้เมนมาก ไม่จำเป็นต้องดู Live
อะไรยังไง
คิดให้ดีค่ะ
มีสติตลอดทุกการกระทำค่ะ
(แต่ชั้นก็หน้ามืดตลอดนะ 5555)
 
 
 
เอิ่มมม….
พอแล้วมั้ง
22 ข้อนี่ก็ถือว่าลากเลือดและ
บางข้อก็ฮาร์ดคอไป
ยังไงก็อ่าน ๆ แล้วพยายามปรับให้เข้ากับตัวเองนะคะ
 
สิ่งสำคัญที่อยากจะแนะนำเลยคือ “ความพอเพียงกับสติ”
อย่าตามศิลปินหนักจนด้านอื่นเสียหายค่ะ
แบบนั้นเรียกไม่มีสติค่ะ
 
ไม่ใช่เสียหายแค่เรานะ พ่อแม่คนส่งเงินเนี่ยสิ
เสียหายหนัก ไม่ได้หาเงินเอง ไม่รู้หรอกค่ะว่ากว่าจะได้เงินมามันยากขนาดไหน
(ถ้าอยากรู้ ลองทำไบต์ประเภทงานบริการ ล้างจานค่ะ)
 
เพราะงั้น จะดู Live หรือตามศิลปิน ควรมีลิตค่ะ
เช่น ตั้งเป้า ดูวงละ Live ก็พอ
พอให้ได้รู้ว่า โอเค วงนี้ดูแล้ว
หรืออะไรแบบนี้ ก็น่าจะโอค่ะ
 
สิ่งที่พิมพ์ ๆ มาหลายชั่วโมงนี้
เป็นสิ่งที่ไคโนะประสบมา
บางคนอาจจะเห็นด้วย
บางคนอาจจะเห็นต่าง
 
ถ้าเห็นด้วย ก็จะช่วยย้ำเตือนตัวเองได้
แต่ถ้าเห็นต่าง ก็ไม่เป็นไรค่ะ เพราะสถานกาณ์ของเราต่างกัน ^^
 
 
 
 
ขอให้มีความสุขกับการตามศิลปินที่ท่านรักค่ะ
 
 
 
 
あきらめないで〜〜〜
 
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s